Bazı şeftali çeşitlerinde farklı dozlarda potasyum nitrat ve potasyum tiyo sülfat uygulamasının verim ve kalite üzerine etkileri

Tez çalışmasında, ülkemizde ticari olarak önemli iki şeftali ve nektarin çeşidinde Potasyum Nitrat ve Potasyum Tiyo Sülfat gibi farklı potasyum kaynaklarının verim ve kalite üzerine etkileri araştırılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre en yüksek meyve ağırlığı Potasyum Tiyo Sülfat uygulanan ağaçların meyvelerinde 190,36 g, en düşük meyve ağırlığı 149,6 g olarak potasyum uygulaması yapılmayan kontrol meyvelerinden elde edilmiştir. SÇKM(%) bakımından rakamsal değerler dikkate alındığında; en yüksek SÇKM değeri % 9,76 olarak Potasyum Nitrat uygulanan ağaçların meyvelerinde ölçülmüş, en düşük SÇKM değeri ise kontrol meyvelerinden %9,24 olarak alınmıştır. Yapılan kontrollerde meyve ağırlığı/çekirdek ağırlığı oranı Potasyum Tiyo Sülfat uygulanan alanda en yüksek düzeye ulaştığı gözlemlenmiştir. Meyve eti sertliği en yüksek değeri kontrol meyvelerinden alınmış, 5,38 olarak tespit edilmiştir. En düşük meyve eti sertliği Potasyum Tiyo Sülfat uygulanan ağaçların meyvelerinde, 4,83 kg/cm2 olarak tespit edilmiştir. Ağaç başına en yüksek verim Potasyum Tiyo Sülfat uygulaması yapılan ağaçlardan 47,1 kg olarak tespit edilmiş en düşük verim ise 38,5 kg olarak potasyum uygulaması yapılmayan kontrol meyvelerinden alınmıştır. Gövde kesit alanı dikkate alınarak yapılan hesaplamalarda Potasyum Tiyo Sülfat uygulanan ağaçlarda 0,311 kg/cm2, Potasyum Nitrat uygulanan ağaçlarda 0,282 kg/cm2, kontrol ağaçlarında ise 0,252 kg/cm2 şeklinde sonuçlar alınmıştır. Yapılan araştırma sonucunda Potasyum Tiyo Sülfat uygulamasının, hızlı olgunlaşma ve bununla beraber erken derim olgunluğuna ulaştırdığı; Potasyum Nitrat uygulamasının olgunlaşma seyrini normal ölçülerde ilerlettiği tespit edilmiştir. Hiç potasyum uygulaması yapılmayan kontrol ağaçlarında derim olgunluğunun geciktiği tespit edilmiştir.