Bazı yulaf çeşitlerinin Eskişehir ekolojisinde ot verimlerinin belirlenmesi

Bu araştırma, Eskişehir ekolojik şartlarında 16 tescilli ve 1 üretim izinli toplam 17 yulaf genotipinin ot verimi ve ilgili özelliklerinin belirlenmesi için Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Deneme arazisinde 2021 yılında yürütülmüştür. Araştırma, tesadüf blokları deneme desenine göre 4 tekerrürlü olacak şekilde kurulmuştur. Çalışmada 16 farklı tescilli yulaf çeşidi (Albatros, Avar, Diriliş, Faikbey, Fetih, Halkalı, Haskara, Kahraman, Kayı, Kırklar, Küçükyayla, Manas, Sarı, Sebat, Seydişehir, Yeniçeri) ve 1 adet üretim izni bulunan yulaf genotipi (Yağız) kullanılmış olup bitki boyu uzunluğu (cm), kuru ot verimi (kg/da), yaprak oranı (%), sap oranı (%), ot ham protein içeriği (%), NDF oranı (%), ADF oranı (%), ham kül değerleri (%) incelenmiştir. Çalışma sonucunda yulaf genotiplerinin ortalama değerleri bitki boyu 70,07 cm, kuru ot verimi 596,45 kg/da, sap oranı %84,65, yaprak oranı %15,33, ham protein oranı %12,39, NDF oranı %42,17, ADF oranı %35,82, ham kül değeri %16,71 olarak belirlenmiştir. En yüksek ve en düşük bitki boyu uzunluğu Kahraman (95,4 cm) ve Sebat (50,9 cm), kuru ot verimi Küçükyayla (712,25 kg/da) ve Sebat (383 kg/da), sap oranı Diriliş (%87,75) ve Albartos (%76,2), yaprak oranı Albatros (%23,80) ve Diriliş (%12,0), ham protein oranı Haskara (%14,65), Faikbey (%14,65) ve Kahraman (%10,4), NDF oranı Manas (%45,80) ve Sebat (%37,5), ADF oranı Yağız (%36,30) ve Seydişehir (%34,75), ham kül oranı Seydişehir (%23,70) ve Kırklar (%14,50) genotiplerinden elde edilmiştir.