Bel ağrısında pulse ve konvansiyonel radyofrekans termokoagulasyon uygulamaları

Amaç: Kronik bel ağrısı tedavisinde algoritmaya uygun olarak çeşitli yöntemler uygulanmaktadır. Radyofrekans termokoagulasyon yöntemi bunlardan biridir. Bu yöntemin temeli, elektod ucundaki ısı ile hasar oluşturmaktır. Bu çalışmamızda pulse ve konvansiyonel radyofrekans termokoagulasyon uygulamalarının, tedavi açısından bel ağrılarındaki etkinliğini karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Fakültemiz Etik Kurul onayı ve olguların yazılı onayları alındıktan sonra radyofrekans uygulanacak toplam 30 hasta çalışma kapsamına alındı. Randomize çift kör olarak planlanan çalışmamız, her biri 15 hastadan oluşan 2 gruba ayrıldı. Grup I'e 4 dk. 420C pulse radyofrekans, Grup II'e 2dk. 650C konvansiyonel radyofrekans uygulandı. Her iki gruptaki hastalara işlem bitiminde toplam 3ml volum içinde Metilprednisolon ve Levobupivakain uygulandı. Her iki grupta da işlem öncesi ile işlem sonrası 1. ve 3. aylarda Vizuel Analog Skala değerleri (VAS), Modifiye Oswetry İndeks (MOI), motor kayıp, duyu kaybı, refleks kaybı değerlendirildi. Bulgular: Grupların demografik verilerinin benzer olduğu ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadığı belirlendi. Girişim öncesi uygulanan tedaviler değerlendirildiğinde, olguların % 43,3'ünün daha önce bel cerrahisi işlemi gördüğü, % 37,9'unda fizik tedavi uygulandığı, % 55,2'sinde ise nonsteroid antiinflamatuar analjezik (NSAID) kullanımı saptandı. Olguların tümünde işlem öncesi VAS ve MOI değerleri ile işlem sonrası 1. ve 3. ay değerleri karşılaştırıldığında anlamlı fark olduğu saptanmışken, Grup I ve Grup II karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. İşlem öncesi ile işlem sonrası 1. ve 3. ay yapılan duyusal ve motor kayıp değerlendirilmesinde Grup I ve Grup II arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Hiçbir hastada refleks kayba rastlanmadı. Sonuç: Bel ağrısı olan olgularda her iki radyofrekans uygulamasının da etkin olduğu, iki uygulama arasında klinik ve istatistiksel olarak önemli bir fark bulunmadığı saptandı.