Benzotiyadiazole (2,1,3-) türevi işaretleyici bileşiklerin türevlerinin sentezi, karakterizasyonu ve dna etkileşimlerinin çalışılması

Bu çalışmada, 4-bromo-7-imidazo[4,5-f][1,10]fenanthrolin-2-yl)benzo[c][1,2,5]tiyodiazol ligandı ve nikel (II) kompleksinin sentezi, karakterizasyonu ve DNA etkileşimleri üzerinde çalışılmıştır. Elde edilen ligandların karakterizasyonu FT-IR, 1H-NMR, 13C-NMR, ESI-MS analiz yöntemleriyle gerçekleştirilmiştir. Bileşiklerin DNA etkileşimleri UV-Vis titrasyonu, floresans, viskozimetri ve agaroz jel elektroforezi metotlarıyla çalışılmıştır. UV-Vis titrasyonu sonuçları kompleksin DNA'ya oyuk bağlayıcı olarak bağlandığını göstermektedir. Bağlanma sabiti Kb= 6,4 × 105 M-1'dır. Yapılan viskozimetri çalışmaları da bu sonucu desteklemektedir. Floresans çalışmalarına göre de sentezlenen kompleksin zayıf oyuk bağlayıcı olduğu tespit edildi. Ayrıca kompleksin DNA ile elektrostatik olarak da etkileştiği düşünülmektedir. Elektroforez çalışmalarında kompleks tek başına DNA üzerinde herhangi bir kırılma gerçekleştirememiştir. Ancak yüksek konsantrosyonda DNA'nın çökmesine neden olmuştur. Peroksit varlığında ise kompleks DNA'da önemli hasarlara yol açmıştır. Yüksek konsantrasyonlardaki çökme kompleksin DNA ile yaptığı elektrostatik etkileşimden dolayı olabileceği düşünülmektedir.