Beş faktör kişilik özelliklerinin işe tutkunluğa etkisi

Günümüzde gelişen rekabet ortamı dolayısıyla insan kaynağının niteliği, örgütlerin sürekliliği için önemli hale gelmiştir. Nitelikli insan kaynağı istihdam etmek ve bunun devamlılığını sağlamak, çalışanların mutluluğuyla ve iyi bir çalışma ortamıyla doğru orantılıdır. Pozitif psikolojinin bir sonucu olarak ortaya çıkan işe tutkunluk çalışanların ve örgütlerin verimliliğini amaçlamaktadır. Çalışanların işe tutkunluğu amaçlanırken kişilik özellikleri dikkate alınması gereken bir husustur. Aynı çalışma ortamında işe tutkunluk düzeyleri farklı çalışanların bulunması kişilik özellikleriyle de yakından ilgili olabilmektedir. Örgütler bu farklılıklara göre stratejiler geliştirerek çalışanların memnuniyetini sağlayıp işe tutkunluk düzeylerini yükseltmelidir. Bu araştırma beş faktör kişilik özelliklerinin işe tutkunluk üzerindeki etkisinin incelenmesi için hazırlanmıştır. Bu kapsamda çalışanların beş faktör kişilik özelliklerinin işe tutkunluk üzerindeki etkisi ve demografik özelliklerin işe tutkunluk düzeyiyle ilişkisi incelenmiştir. Yurt genelinde faaliyet gösteren bir satış pazarlama şirketinde örnek olay çalışması yapılmıştır. İşe tutkunluğun ve kişilik özelliklerinin doğrudan insan ilişkileriyle ilgili olması dolayısıyla, insan ilişkilerinin yoğun olduğu bir meslek olan satış pazarlama üzerinde araştırma yapılmıştır. Ankette işe tutkunluğu ölçmek için 9 ifadeli işe tutkunluk ölçeği (Utrecht Work Engagement Scale - UWES) kullanılmıştır. Beş faktör kişilik özellikleri ölçeği olarak da Benet-Martinez ve John (1998) tarafından geliştirilen Beş Faktör Kişilik Ölçeği (BFKÖ) kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre beş faktör kişilik özelliklerinden dışadönüklük, uyumluluk ve sorumluluk alt faktörlerinin işe tutkunluk üzerinde etkisi olduğu saptanmıştır. Analiz sonuçları genel olarak örneklem grubunun işe tutkunluk düzeylerinin yüksek olduğunu göstermektedir. Demografik özelliklerin işe tutkunlukla ilişkisi incelendiğinde; cinsiyet, medeni durum ve toplam çalışma yılı değişkenlerinin işe tutkunluk düzeylerinde farklılığa sebep olmadığı tespit edilmiştir. Yaş ve eğitim değişkenlerinin ise işe tutkunluk düzeylerinde farklılığa sebep olduğu gözlenmiştir. Araştırma neticesinde işe tutkunluk düzeyinin artırılması için kişilik özelliklerinin önemi vurgulanmakta, bu doğrultuda örgütlerdeki karar vericilerin gerekli önlemleri almasının önemi ortaya çıkmaktadır.