Beş yaş altı çocuklarda iştahsızlık örüntüsü

Aileler sıkça doktora çocuklarının iştahsız olmasından şikayet ederler. İştahsızlığın değerlendirilmesinde gelişim, beslenme ve aile öyküsü önemlidir. Bu çalışmada çocuklarda iştahsızlık sıklığının ve iştahsızlığa etkili olabilecek beslenme özelliklerinin anket çalışmasıyla araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya Ocak 2010-Ocak 2011 tarihleri arasında Gazi Üniversitesi Sosyal Pediatri polikliniklerine başvuran 507 çocuk alındı. Anket aracılığıyla çocukların beslenme öyküleri değerlendirildi. Çocuklar iştahsız olan ve olmayanlar şeklinde iki gruba ayrılarak istatistiksel analiz yapıldı. Çocukların % 40.8'inde iştahsızlık yakınmasının olduğu belirlendi. İştahsız çocukların öğünlerini daha uzun sürede bitirdiği ve daha uzun sürede acıktığı gözlendi. Beslerken oyun oynama, atıştırma alışkanlığı ve yemek sırasında televizyon seyretme iştahsız çocuklarda daha yüksek oranda saptandı. Çoklu regresyon analiziyle ailenin sahip olduğu çocuk sayısı arttıkça iştahsız olmanın 0.6 kat azaldığı, ailede yemek seçen kişi olduğunda iştahsız olmanın 0.6 kat arttığı, çocuğun yemeğini tek başına yemesinin iştahsız olmayı 0.4 kat artırdığı, evde yatılı bakıcı olması durumunda iştahsızlığın 1.5 kat azaldığı belirlendi. Ailenin çocuğu besleme şeklinin de çocuğun yeme konusunda kendi düzenini sağlamasında etkili olduğu bulundu.