Besin alerjisi olan çocukların beslenme durumunun değerlendirilmesi

Besin alerjisinin tek tedavisi neden olan besinin diyetten çıkartılmasıdır. Çocukluk döneminde besin alerjisine neden olan besinler çocuğun büyümesi için gerekli esansiyel nutrientleri içerir. Bu çalışmanın amacı bu önemli besinleri tüketemeyen çocukların beslenme ve büyüme durumunun değerlendirilmesidir. Çalışmaya Ekim 2017- Nisan 2018 tarihleri besin alerjisi tanısı ile izlenen en az 3 aydır eliminasyon diyeti yapan 6 ay 8 yaş arasında hastalar ile besin alerjisi olmayan kontrol grubu alındı. Hastaların boy ve vücut ağırlıkları ölçülerek yaşa göre boy, yaşa göre vücut ağırlığı, boya göre vücut ağırlığı ve vücut kitle indeksi Z skorları hesaplandı. Üç günlük diyet listesi kaydı ile beslenme değerlendirmesi yapıldı. Mikronutrient durumunu değerlendirmek için laboratuvar sonuçları kaydedildi. Çalışmaya 143 besin alerjisi olan ve 61 besin alerjisi olmayan çocuk alındı. Çalışmada 2 yaş altı ve 2 yaş ve üzerindeki hastalar ayrılarak besin alerjisi olanlarla kontrol grubu karşılaştırılarak analiz edildi. Her iki yaş grubunda da besin alerjisi olanlar ile kontrol grubunun boy, vücut ağırlığı, boya göre vücut ağırlığı ve vücut kitle indeksi Z skorları benzerdi. Diyet kayıtlarında 2 yaş ve üzerinde enerji, protein, karbonhidrat tüketimi ;2 yaş altında yağ tüketimi benzerdi. İki yaş ve üzerinde besin alerjisi olanların çoklu doymamış yağ asidi ve lif tüketimi fazlayken; yağ ve doymuş yağ asidi tüketimi daha azdı. İki yaş altında enerji, karbonhidrat, çoklu doymamış yağ asidi ve lif tüketimi fazlayken protein, doymuş yağ asidi ve kolesterol tüketimi daha azdı. Tüm yaşlarda besin alerjisi olanlarda demir tüketimi daha fazlayken kalsiyum ve riboflavin tüketimi daha azdı. Tüm yaşlarda besin alerjisi olanlarda vitamin B6, vitamin E ve vitamin C tüketimi fazlaydı. Laboratuvar sonuçlarında 2 yaş ve üzerinde besin alerjisi olanların ferritin düzeyi daha yüksekti. Besin alerjisi olan hastaların diyetisyen değerlendirmesi ile yakın beslenme ve büyüme takibi yapılması, eksik alımı saptanan makro ve mikronütrientlerin desteklenmesi ile uzun dönemde besin eliminasyonu ilişkili eksikliklerin önüne geçilebilir.