Public private partnerships in nutrition education: Policy and evidence from Turkey and The European Union

Halk sağlığı kapsamındaki sağlığın geliştirilmesi ve beslenme politikaları, son otuz yılda hem Avrupa Birliği (AB) ülkelerindeki hem de Türkiye'deki neoliberal dönüşümlerin bir sonucu olarak yaygınlaşmaya başlamıştır. Bu tez, söz konusu dönüşümlerin halk sağlığına etkilerini ve yapısını daha iyi anlamak amacıyla, AB üye devletlerinde ve Türkiye'de beslenme politikalarının uygulanmasında görülen kamu özel ortaklıklarının (KÖO) gelişimine odaklanmıştır. Araştırma, KÖO'ların hem AB ülkelerinde hem de Türkiye'de beslenme programlarının uygulamasında yaygın olarak kullanıldığını göstermiştir. Türkiye'deki KÖO'lar, ürün dağıtımı gibi daha geniş bir çeşitlilik ortaklığı içeren AB ülkelerindeki KÖO'lara nazaran daha çok beslenme ile ilgili eğitim programlarına ağırlık vermektedir. Araştırma kapsamında Türkiye'deki kamu-özel ortaklıklarında Ankara ve İstanbul illerindeki kamu ve özel sektör temsilcileriyle yapılan saha çalışması, önemli bulgular ortaya koymaktadır. Ortaklıklar, okullarda beslenme konusunda halk eğitimi programları düzenlemek için Millî Eğitim Bakanlığı'na başvuran özel sektör temsilcileri tarafından başlatılmıştır. Özel sektör temsilcilerine göre, kamu sektörüyle yaptıkları ortaklıklar "sosyal sorumluluklarını" yerine getirmelerine, markalarının görünürlüğünü artırmalarına ve bu ürünlere yönelik müşteri sadakatini artırmalarına izin vermektedir. Kamu yetkililerine göre, özel sektörle ortaklığın en önemli yararı, beslenme programlarının uygulanması için sağlanan fondur. Finansmana ek olarak, Bakanlık temsilcileri, özel sektör tarafından okul öğretmenlerine beslenme konusunda verilen eğitimlerin de programların bir başka yararı olduğunu belirtmiştir. Her iki taraf da programlardaki olası çıkar çatışması konusundaki endişelerini dile getirmiş ve bunları önlemek için aldıkları önlemleri ifade etmiştir. Araştırma aynı zamanda Türkiye'nin beslenme politikaları kapsamında kurulan kamu-özel ortaklıkları konusunda dikkate değer bir deneyim edindiğini ancak, sonraki programlar için ortaklık prensiplerini belirten bir rehber geliştirilmesi gerektiğini göstermiştir.