Beton elemanların yanal güçlendirilmesi için kullanılan lif takviyeli polimerlerin durabilite performanslarının belirlenmesi

Yapıların deprem öncesi veya sonrasında onarımı ve güçlendirilmesinde kullanılan tekniklerden biri de taşıyıcı elemanların elyaf takviyeli polimerlerle sargılanmasıdır. Uygun reçine karışımı ile uygulanan bu metotla taşıyıcı elemanların taşıma kapasiteleri artırılmaktadır. Sismik tehlikelere karşıda etkin olarak kullanılan bu yöntemdeki amaç yapı güvenliği artırmaktır. Ancak, özellikle dış ortama maruz kalan yapılar, gündüz ve gece sıcaklık farkları ile donma-çözülme etkilerine maruz kalmaktadırlar. Bu etkiler, yapıların ömrünü negatif yönde etkilemekte, korozyon oluşumunu hızlandırmakta deprem anında yıkım riskini artırmakta ve durabilite problemlerine yol açarak yapı performansını zayıflatmaktadır. Çevresel faktörlerin en aza indirilmesi ve yapı ömürlerine pozitif katkılar yapacağı düşünülen önlemlerin alınması amacıyla, bu çalışma için, C16 ve C25 sınıfında üretilen Ø100x200 mm boyutlarında silindir numuneler hazırlanmıştır. Hazırlanan bu numunelerin üzerine, önceden belli oranlarla ayarlanmış karışım epoksi reçine tek kat olarak sürülmüş ve bazalt elyaf takviyeli polimerlerle yanal güçlendirme uygulanmıştır. Güçlendirme uygulanan numuneler, kademeli olarak her bir sınıftan farklı üçer adet numune alınmıştır. Bu numuneler farklı farklı sınıflar halinde, 25 oC, 60 oC, 100 oC ve 150 oC olmak üzere sabitlenmiş belirli sıcaklıklara 12 saat süresince maruz bırakılmıştır. Uygulanan ısıl işlemin ardından; yapısal performansları, rezonans frekansı, kütle kaybı ve basınç dayanımı gibi testlerle incelenmiştir. Güçlendirme uygulanan diğer numunelerinde benzer yöntemle 25, 30, 60, 90, 120 çevirimlerde donma-çözülmeye maruz bırakılmalarının ardından rezonans frekansı, elastisite modül değerleri, ultrases geçiş hızları gibi yapısal performansları karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Bu çalışmada, yapılan incelemeler sonucunda elde edilen veriler değerlendirilmiş sonuçlar sıralanmıştır.