Betonarme okul binalarında kullanıcı konforunun araştırılması; Hatay ili örneği

İnsanlar eski çağlardan beri barınaklarında taşıyıcı olarak doğal taşları ve harçları kullanmışlardır. Taş ve harçların basınç dayanımı yüksek, eğilme ve çekme dayanımı düşük olduğundan bu malzemeler yetersiz kalmış, zaman içinde yeni malzeme arayışları ile yapı üretiminde beton ve betonarme kullanılmaya başlanmıştır. Beton ve çelik çubuklardan oluşan güçlü kompozit yapı malzemesine donatılmış beton anlamına gelen 'betonarme' denmiştir. Betonarme ilk olarak 19. Yüzyıl sonlarında kayık yapımında kullanılmış, ardından betonarme evler ve okul binaları yapılmıştır. Özellikle 20.yüzyılda şehirlerin hızlı büyümesi ve yanlış planlanması, binaların özensiz tasarımı ve yapımı, bu uygulamalarda betonarmenin bilinçsizce kullanılması gibi nedenlerle toplumda, betonarmeye karşı önyargı oluşmuştur. Bu önyargının toplumda öğretilmiş bilgiyle oluşup oluşmadığı, üzerinde düşünülmesi ve araştırılması gereken bir konudur. Bu çalışmada betonarmenin ve betonarme okul binalarının tarihi gelişimi incelenmiş, toplumdaki ön yargının nedenini araştırmak amacı ile alan çalışması için anket soruları hazırlanmış, betonarme okul binalarının toplumun konforuna katkısı olup olmadığı sorgulanmıştır. Anket uygulamasında Hatay ilinin seçilen Arsuz, Belen ve İskenderun ilçelerinde bina yaşı 20 yıldan az ve 20 yıldan fazla betonarme okul binalarında eğitim veren öğretmenlere anket aracılığıyla sorular sorulmuş, görüşleri alınmıştır. Anket verilerinin değerlendirilmesinde, yüzde ve frekans analizleri, güvenilirlik analizleri, bağımsız iki örnek T-testi analizleri uygulanmıştır. Yapılan analizlerden örneklem gruplarının değerlendirilmesi ile ilgili verilere ulaşılmıştır. Çalışmanın sonucunda kullanıcıların malzeme ile ilgilenmediği binanın eski veya yeni oluşu ile ilgilendiği, yeni inşa edilen okul binalarında memnuniyetin daha fazla olduğu, memnuniyetsizliğin binanın betonarme olmasından değil, yanlış planlamadan kaynaklı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.