Betonarme yapının, temeline yataklık eden eğimli zemin katmanlarının sonlu elemanlarla modellenerek çözümü

Bu çalışma, temellerinde eğimli destekleyici hatlara sahip bir betonarme binanın tepkisini incelemek için sonlu elemanlar analizinin kullanımını ele almaktadır. Bu binaların bulunması ve daha sonra uygun şekilde geliştirilmesi gereken birçok zayıf yönü vardır. Bu nedenle deprem kuvvetlerini azaltmak için bu binalara perde duvarlar yapılmıştır. Önceki literatürden derlenen SAP2000 yazılımı kullanılarak RC binasını analiz etmek için bir doğrulama çalışması yapılmıştır. Temellerin eğim derecesindeki (0°, 10°, 20° ve 40°), kat sayısındaki (8, 12, 16) değişimin etkisi altında bu binaların sismik performansını değerlendirmek için birkaç betonarme bina incelenmiştir. & 20 kat), açıklık uzunluğu (4, 5 & 6) m ve kat yüksekliği (3, 3,5 & 4) m. Binalar, EL-Centro N-S 1940 deprem ivme kaydının etkisi altında zaman tanım alanı ve davranış spektrumu analiz yöntemleri kullanılarak SAP2000 yazılımı kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuçlar, binanın temel eğim derecesi 0°'den 20°'ye arttığında taban kayması, zaman periyodu ve çatı deplasman değerlerinin sırasıyla %23, %33 ve %55 azaldığını göstermiştir. Eğimli temele sahip binaların rijitliği ve geometrisi. Kat sayısı %50 arttığında bu değerler sırasıyla %68, %53,28 ve %137,6 arttı. Bina yüksekliğinin artması nedeniyle taban kesme kuvvetinin artması, aynı zamanda binaların yanal yer değiştirmelerini de arttırır. Betonarme binaların rijitliğinin azalması ve bina uçlarında daha fazla yer değiştirme olması nedeniyle zaman periyodundaki artışlar. Tepki spektrumu yöntemi kullanılarak, kat sayısı 12 olduğunda, 12. kat seviyesinde temel eğim derecesi 0°'den 40°'ye çıktığında yer değiştirme değerleri %56 oranında azalmıştır. Perde duvarların varlığında, temellerin eğim derecesinin artmasının etkisiyle taban kesme değeri, zaman periyodu ve çatı deplasman değerleri sırasıyla %50 artmış ve (%48 ve %60) azalmıştır.