Beyânü'l-Hak'ta dinî muhtevalı manzumeler üzerine bir inceleme

Beyânü'l-Hak, II. Meşrutiyet'in ilanıyla yayın hayatına başlayan süreli yayınlar arasında yer almaktadır. 1908-1912 yıllarında yayınlanan Beyânü'l-Hak, 182 sayıdan oluşmaktadır. Beyânü'l-Hak, dönemin dinî, siyasî, edebî ve içtimaî yapısını ortaya koyması açısından önemli bir kaynaktır. Bu çalışmada, dergideki bütün manzumeler tarandıktan sonra tespit edilen dinî manzumelerin muhtevasına yönelik değerlendirme yapılmıştır. Böylelikle bir bütün olarak ele alınan Beyânü'l-Hak'taki, dinî manzumelerde temas edilen konuların tespiti ve izahı hedeflenmiştir. Bu doğrultuda çalışmada, üç bölüme yer verilmiştir. İlk bölümde dergiyle ilgili genel bilgilere, yazar kadrosuna ve edebî muhtevaya değinilmiştir. İkinci ve üçüncü bölümde, dinî manzumelere dair tasnif çalışması ve muhteva değerlendirmesi yapılmıştır. Ek bölümünde, dergideki manzumelerin tümüne dair yapılan tablolara yer verilmiştir. Bu çalışmada, derginin dinî manzumelerindeki ortak unsurun, ilmî birikim ve edebî duyguların birleşmesiyle işlenen İslam sevgisi olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte dinî manzumelerde, Klasik Türk edebiyatının ve tasavvufun yoğun etkileri olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, derginin izlediği politikada değişmeyen iki temel husus, İslam'a ve ilme verilen kıymettir.