Dönen delikli borular biyofilm reaktöründe yüksek organik içeriğe sahip atık suların biyolojik arıtımı

ÖZET Yeni bir biyofilm reaktörü olan dönen delikli boralar biyofîlm reaktörü (DBBR) sıvı fazın havalandırmalı ve havalandırmasız olduğu durumlarda sentetik atıksuların artımında kullanılmıştır. Dönen delikli borular biyofilm reaktörünü dönen biyodisk reaktörü ile karşılaştırabilmek için dönen biyodisk reaktörü, aynı A/Q oram (A=1.34 m2) ve giriş KOİ derişimi gibi işletme şartlarında işletildi.Temel proses değişkenleri olan giriş KOİ derişimi, A/Q oranı, KOI yükleme bizi, sıvı fazın havalandırılması, boruların dönme hızı, boruların sayısı gibi parametrelerin KOİ giderim verimine ve hızına olan etkileri incelendi. Dönen delikli borular biofîlm reaktörü iki kısımdan oluşmakta ve her kısım düşey disklere yerleştirilmiş 25 delikli boru (toplam 50) içermektedir. Disklerin ortasından şaft geçmekte ve borular şaftın bağlı olduğu bir motor yardımıyla döndürülmektedir. Organizmalar dönme sırasında boruların hem iç yüzeyinde hem de dış yüzeyinde biyofilm tabakası oluşturmaktadır. Boruların üzerindeki delikler, boruların iç yüzeyinde oluşan biofîlm organizmalarının hava ile temasım sağlamaktadır. Boruların dış yüzeyi biofîlm oluşumunu kolaylaştırmak için pürüzlüdür. Boruların tamamının atıksu içerisine batması ve sıvı fazıda daha etkili bir karışma olmasından dolayı klasik dönen biyodisk reaktöre kıyasla daha avantajlıdır. Sıvı fazı havalandırmanın, özellikle yüksek KOİ yükleme hızlarında atıksudan KOİ giderimi için etkili olduğu bulundu. KOI giderim verimi artan A/Q oram ve boruların dönme hızı ile arttı, ancak, artan giriş KOI derişimi ve KOI yükleme hızı ile düştü. Dönen delikli borular biofîlm reaktörü KOİ giderim verimleri, aynı şartlarda dönen biyodisk sistemiyle karşılaştırıldığında özellikle düşük A/Q oram ve yüksek KOI yükleme hızlarında daha avantajlı olduğu bulundu.VI Her iki reaktör için KOİ giderim kinetikleri araştırıldı ve deneysel veriler kullanılarak kinetic sabitler bulundu. Temel proses değişkenleri olan A/Q oranı ve giriş KOİ içeriğinin bir fonksiyonu olarak sistemin KOI giderim performansını belirleyen matematiksel tasarım eşitlikleri geliştirildi.