Bir Nöro-roman: Sonsuz Aşk (Ian McEwan)

Nörolojinin son elli yılda önemli verilere ulaşması ve beyinin karanlıkta kalan yönlerinin aydınlatılmasıyla paralel olarak Dünya postmodern bir eksene doğru kaymıştır. Böyle bir süreçte bilgi akışının hızlanmasıyla birlikte insanoğlunun tarihi boyunca süregelen iki önemli merak ve arayış noktası olan bilim ve (kendini ifade etme, yaratım yolu olan) edebiyatın da yan yana ve iç içe olması olağan şekilde gözlemlenmiştir. Böylece daha öncesinde de edebiyatta birçok kere konu edinilen, nöroloji (beynin işleyişi, aksaklıkları) artık romanlarda ana tema olarak okuyucunun karşısına çıkmaya başlamıştır ve nöro-roman (neuro-novel), nöro anlatı (neuro-narrative), üçüncü kültür romanları (Third culture novels), nöro-kurgu (Neuro-fiction), sendrom romanları (syndrome novels) gibi isimler altında diğer türlerden ayrılmışlardır. Oliver Sacks, A. R. Luria'nın 1970 dönemlerindeki beyin yaralanmalarıyla ilgili öncül çalışmalarını "Nörolojik bir roman" için en erken model olarak tanımlarken, Nöro-romanın başlangıç hikayesi 1997'de görünür olmakta ve ilerleyen dönemlerde hızlanmaktadır. Bu çalışma Ian McEwan'ın aşk teması etrafında dönen ve sinirbilim, evrim, gen gibi bilimsel konuları edebi bir aktarımla harmanlayan çok katmanlı eseri Sonsuz Aşk'ı incelemeyi amaçlamaktadır. Kullanılan teorik çerçeve pozitif bilimlerdir. Bunu yaparken eser edebi parametreler merceğinden analiz edilmektedir.