Bir tıp fakültesindeki son sınıf öğrencilerin uyku kalitelerinin değerlendirilmesi ve anksiyete düzeyleri ile ilişkisinin araştırılması

Amaç: Son yıllarda genel popülasyonda oldukça artan ancak hekimler tarafından yeterince sorgulanmayan uyku bozuklukları, gündüz işlev bozukluklarına da neden olduğundan oldukça önemli hale gelmiştir. İntern hekimler çalışma hayatına atıldıkları bu dönemde acil serviste nöbet tutmaya, birebir hasta muayene etmeye başlarken bir yandan da TUS sınavına hazırlanmaktadırlar. Bu durum uyku kalitelerinin bozulmasına zemin hazırlamakta ve ayrıca kaygı düzeylerini de arttırmaktadır. Bu çalışmada çoklu stres faktörü altındaki intern hekimlerin uyku kalitelerinin değerlendirilmesi ve anksiyete düzeyleri ile ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel nitelikte olan bu çalışma Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıp Fakültesinde 2023-2024 yılında eğitim alan 235 intern hekim üzerinde yapılmıştır. Bilinen psikiyatrik hastalığı ve uyku bozukluğu tanısı almış bireyler çıkarıldıktan sonra çalışmaya dahil edilen toplam intern hekim sayısı 219 olmuştur. Veriler yüz-yüze anket yapılarak elde edilmiştir. Anketlerin ilk kısmında sosyodemografik veri anketi, ikinci kısmında Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi ve üçüncü kısmında da Beck Anksiyete Ölçeği yer almaktadır. İstatistiksel analizler ve hesaplamalar için IBM SPSS Statistics 21.0 kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmamızda katılımcıların %59,4'ü kötü uyku kalitesine sahipken PUKİ puan ortalamaları 6,59±3,36'dır. BAÖ puanı ortalaması ise 9,63±8,45'tir. Hesaplanan PUKİ puan ortalaması ve BAÖ puanları arasında pozitif yönlü istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Çalışmamızda en çok kaygılanılan durumlar olan nöbet tutmak (p<0,05), acil serviste çalışmak (p<0,05) ve uyku kalitelerini en çok bozan durumlar olan kötü rüyalar görmek (p<0,01), gün içerisinde yaşanan olumsuzluklar hakkında kaygılanmak (p<0,01), nöbet tutmak (p<0,05) durumlarının PUKİ puanı ile karşılaştırılması sonucunda istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Kadın cinsiyet (p<0,05), düşük gelir düzeyi (p<0,05), sigara kullanımı (p<0,01), gece yatmadan teknolojik alet kullanımı (p<0,05) ile BAÖ puanları artarken düzenli egzersiz (p<0,01) ile BAÖ puanının azaldığı ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür. Sonuç: Çalışmamıza katılan intern hekimlerin yarısından fazlasının uyku kalitesinin bozuk olduğu görülürken anksiyete puan ortalamalarının da arttığı görülmektedir. Ayrıca uyku kaliteleri ile anksiyete düzeyleri arasında da pozitif yönlü ilişki mevcuttur. İntern hekimlerin çoklu stres faktörleri ile karşılaştıkları bu dönemde iş gücü kaybının önlenmesi ve yaşam kalitelerinin artmasının sağlanması için uyku kalitesi ve anksiyete düzeyleri değerlendirilmeli, bu duruma neden olan düzeltilebilecek faktörlerin ortadan kaldırılması için gerekli düzenlemeler yapılmalıdır. Aile hekimleri birinci basamakta tüm yaş gruplarının ilk karşılaşma yeri olduğundan gözden kaçırılan uyku kalitesi ve anksiyete durumlarını özellikle intern hekimler gibi daha fazla etkilendiği düşünülen kişilerde ayrıntılı sorgulamalı ve gerekirse sevk etmelidir. Anahtar Kelimeler: Uyku kalitesi, anksiyete, birinci basamak, tıp fakültesi