Birinci Haçlı Seferi öncesinde Güney İtalya

Kuzeyli bir halk olan Vikingler ana vatanları Norveç, İsveç ve Danimarka'dan hareketle VIII. yüzyıldan itibaren Avrupa'nın diğer bölgelerini ve daha da uzak yerleri istila ve işgal etmeye, baskınlar yapmaya başladılar. Vikingler'in Avrupa'da ilk saldırıya geçtiği topraklar İngiltere'dir. Ancak Vikingler İngiltere ile sınırlı kalmamış, İrlanda, İskoçya, Fransa ve Endülüs'e de VIII. ve IX. yüzyıllarda ciddi saldırılarda bulunmuşlardır. Hatta onlar doğuda ilk Rus Devleti'nin kurulmasında da önemli roller de üstlenmişlerdir. Viking kökenli olan Normanlar, XI. yüzyılın ilk yıllarında hac yolu ile İtalya'ya geldiler. İlk önceleri paralı askerlik yapan Normanlar, Lombard prensliklerinin ve Bizans İmparatorluğu'nun içinde bulunduğu zor durumdan istifade ederek zamanla bunu kendileri adına siyasî bir çıkar için kullandılar. 1040 yılından sonra İtalya'ya gelen Hauteville ailesi ise yeni bir süreci başlattı. Normanları İtalya'dan çıkarmak amacı ile 1053'te Papalık önderliğinde Civitate'de bir savaş yapıldı, fakat burada Normanlar galip geldi. 1059-Melfi Konsili'nde Papalık Roberto Guiscardo'yu Apulia ve Calabria Dükü ilân etti. Norman topraklarının resmî olarak tanınması, onların kazanımlarına ayrı bir hız kazandırdı. 1091'e kadar Güney İtalya, tamamen Normanların eline geçerken 1095 yılında Haçlı Seferleri'nin ilân edilmesi onlar için bir fırsat oldu. 1096 yılında Bohemund önderliğinde Güney İtalya Normanları, Birinci Haçlı Seferi'ne katıldılar. Ancak bu sefere dinî duygular ile değil, kendilerine Balkanlar'da veya Anadolu'da yeni topraklar ele geçirme hayalleri ile katıldılar.