Birinci Meclisin kimlik söylemi 1920-1923

Osmanlı Devleti Birinci Dünya Savaşı'ndan yenik çıkmış ve çok ağır bir mütareke imzalamıştır. Bu ateşkes gereği yurdun birçok bölgesi işgal edilmiştir. Türk aydını içinde bulunulan durumdan çıkmak için çareler aramış, başta bölgesel direniş hareketleri, manda ve himaye tezleri gibi bütüncül olmayan ve tam bağımsızlık karşıtı reçeteler ileri sürmüşlerdir. Ancak daha sonra Mustafa Kemal Paşa liderliğinde Anadolu'da başlayan Milli Mücadele hareketi güç kazanmıştır. Erzurum ve Sivas Kongreleri, Son Osmanlı Mebusan Meclisi ve Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin açılmasıyla millî direniş hareketi tüm yurt sathına yayılmıştır. Askerî zaferler ve Türk aydınının siyasî çabaları olumlu sonuç vermiş ve sürecin sonunda millî hâkimiyete dayanan bağımsız bir Türk Devleti ortaya çıkmıştır. Türk aydınının bu başarıları elde etmesinde motivasyon kaynağının hiç şüphesiz milliyetçilik olduğu açıktır. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin ortaya çıkışı, iktidara yerleşmesi ve rejimi dönüştürücü mahiyeti hakkında birçok araştırma yapılmıştır. Ancak bu araştırmalar, konunun bazı noktalardan eksik kaldığını göstermektedir. Bunlardan en önemlisi de kimliksel bağlamdır. Bu nokta iyice araştırılmadan ulusal kimliği referans alan bir devletin nasıl ortaya çıktığı tam olarak aydınlatılamaz. 1919-1920 yıllarında Türk aydını, "Biz kimiz?" sorusuna, "Osmanlıyız", "Müslümanız" şeklinde cevap vermekte iken Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin açılması ve iktidara yerleşmesi ile birlikte bu sorunun cevabı önce "Türk-Müslüman", sonrasında dinsel söylemin de ağırlığını belirli bir düzeyde kaybederek sadece "Türk" olarak netlik kazanmıştır. Çalışmada, Millî Mücadele döneminde, özellikle oluşturulan meclislerde kimliksel söylemin hangi koşullarda değiştiği ve nasıl ifade edildiği gösterilmeye çalışılmıştır. Tüm Meclis Zabıtlarının detaylı bir şekilde incelendiği araştırmada oldukça ilginç, millî/ulus devletin habercisi bulgular ortaya çıkmıştır.