Bisiklet kullanımının yaygınlaştırılmasında "Ulusal bisiklete binme politikalarını oluşturan faktörlerin" incelenmesi (Türkiye örneği: Spor yöneticilerinin görüşleri)

Araştırmanın amacı "Bisiklet kullanımının yaygınlaştırılmasında, ulusal bisiklete binme politikalarını oluşturan faktörler ile ilgili Türkiye'de aktif olarak bisiklet sporu yapmış, halen ulusal ve uluslararası bisiklet organizasyonlarında görevli bisiklet sporu yöneticisi katılımcıların, bisiklet kullanımının yaygınlaştırılmasında Ulusal Bisiklete Binme Politikalarını Oluşturan Faktörlere yönelik görüşlerinin değerlendirilmesidir. Araştırmada nitel araştırma yöntemi seçilmiştir. Araştırma desenini "fenomenoloji (olgubilim)" yaklaşımı oluşturmuştur. Veri toplama yöntemi olarak ise "görüşme yöntemi" seçilmiş ve "yarı yapılandırılmış görüşme formu" kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcı (örneklem) seçiminde, "amaçlı örnekleme" yöntemlerinden "ölçüt örneklem" yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada toplam 6 katılımcı ile görüşme yapılmıştır ve nitel analiz yöntemlerinden "betimsel analiz" yöntemi ile "içerik analizi" yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularında; katılımcıların, 1. Alt problem olan; "bisikletle tanışma ve kullanma süreçlerine" ilişkin ifadelerinde; a) çocukluk, b) gençlik ve c) yetişkinlik dönemlerine ait ana temalar ve alt temalar ortaya çıkarılmıştır. Bunlar; a) Çocukluk Dönemi: bisiklet kullanmak b) Gençlik Dönemi: yarışmak, kulüp kurmak ve yönetmek, c) Yetişkinlik Dönemi: spor ve uluslararası organizasyon yönetimi. 2. Alt problem olarak: katılımcıların "bisikletin doğası" ile ilgili metaforik (mecazi) tanımlar ortaya çıkarılmıştır. Bunlar; a) Tutku ve Olay (Yaşa bakmaksızın devam etmek) b) İsviçre Çakısı (Her işinizi yapabilir) c) Ağaç (Doğal ve sağlığa yararlı olması) d) Şeytan Arabası (Bisiklete beceri ile düşmeden binebilme) şeklindeki metaforik benzetmelerdir. 3. Alt problemde ise; katılımcıların bisiklet kullanımının yaygınlaştırılmasında ulusal bisiklete binme politikalarını oluşturan faktörlere ilişkin görüşleri ortaya çıkarılmıştır. Bunlar ile ilgili temalar; 1.Eğitim (Eğitim Programları, Eğitmen ve Ders Niteliği), 2. Sağlık (Obezite ve Hareketli Yaşam), 3. Çevre Farkındalığı (Çevreyi Korumak ve Çevreye Duyarlı Şehir), 4. Örgütsel Yapılar (Siyasi Politika), 5. Yasal Çerçeve (Vergi İndirimi, Teşvik ve Cezalar), 6. Spor ve Rekreasyon (Bisiklet Yarışları ve Rekreatif Amaçlı Bisiklet), 7. Bisiklet Turizmi (İç ve Dış Turizmi Güçlendirmek), 8. Kültürel Uyum (Aile ve Toplumsal Yapı, Yaşanılan Çevre/ortam), 9.Ekonomik Bütçe (Finans Kaynakları), 10. Amaç Farkındalığı (Hedef Belirleme ve Stratejik Planlama), 11. Ulaştırma Sistemi (Bisiklet Yol Yapımı ve Güvenlik) şeklinde kodlanmıştır. Araştırmada sonuç olarak; bisikletin kullanımını yaygınlaştırmak için öncelikle çocukluk döneminde çocukların ebeveynleri ve okul öncesi eğitimciler tarafından bisiklet ile tanıştırılmasının ve yetişkinlik dönemine kadar bisiklet farkındalığının oluşturulmasının önemi katılımcılar tarafından altı çizilerek vurgulanmıştır. Ayrıca kısa ve uzun dönem somut hedeflerin oluşturulduğu, bisiklet kullanımını teşvik edici, yaygınlaştırıcı, katılımcı ve koordinatör bir "ulusal bisiklete binme politikasının" olması gerekliliğine dikkat çekilmiştir. Anahtar kelimeler: Spor, bisiklet, bisiklet kullanımını yaygınlaştırma, ulusal bisiklete binme politikası