Biyoempedans analizi kullanılarak diyabetik ile diyabetik olmayan kronik böbrek hastalarında sarkopeni sıklığı ve normal popülasyon ile karşılaştırılması

Giriş ve Amaç: Sarkopeni son yıllarda gerek dünyada gerekse de Türkiye'de önemi giderek artan bir hastalık alanıdır. Diyabetik ve diyabetik olmayan KBH ile normal popülasyonu biyoempedans analizi (BIA) yöntemi ile karşılaştıran çok fazla çalışma bulunmaması nedeni ile bu konuda literatüre katkıda bulunmak ve elde edilecek sonuçlarla sarkopeni farkındalığının arttırılması ve hastaların takibinde fayda sağlamak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Manisa Celal Bayar Üniversitesi Hafsa Sultan Hastanesi Nefroloji ve Endokrinoloji Polikliniğine başvuran 40 yaş üstü, 60 diyabetik KBH, 60 diyabetik olmayan KBH ve 60 kronik hastalığı olmayan kontrol hastaları alındı. Her grupta 30 kadın, 30 erkek katılımcı mevcuttu. Hastaların laboratuvar parametrelerinin kaydedilmesi yanı sıra antropometrik ölçümler, dinamometre ile el sıkma gücü testi, SARC-F anketi, BIA ölçümü ve TUG testi yapıldı. Bulgular: Hastaların 22 (%12,2)'sinde sarkopeni saptandı. Hasta gruplarında diyabetik KBH'da 14 (%23,3), diyabetik olmayan KBH'da 7 (%11,7) ve kontrol grubunda 1 (%1,7) hastada sarkopeni saptandı ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptandı. Gruplar arasında kas gücü ve kalitesini değerlendirmede kullanılan; el sıkma gücü (ESG) ve iskelet kası kalitesi (ESG/İKK) değerleri diyabetik KBH grubunda diğer gruplara göre anlamlı olarak düşük saptanırken, SARC-F skoru ve TUG testi diyabetik KBH grubunda diğer gruplara göre anlamlı olarak yüksek saptandı. Subgrup analizlerde bu anlamlılık kadınlarda devam ederken, erkeklerde TUG testi hariç istatistiksel anlamlılığını kaybettiği görüldü. Korelasyon analizlerinde iskelet kası kalitesi ile spot idrar protein/kreatinin oranının ters orantılı olduğu görüldü. TUG testi ile GFH'nın ters orantılı olduğu görüldü. Sonuç: Çalışmamız diyabetik KBH hastalarında, diyabeti olmayan KBH hastaları ve kronik hastalığı olmayan kontrol grubuna göre kas gücü, kas kütlesi, kas fonksiyonu ve kas kalitesinin daha düşük olduğunu göstermiştir. GFH'nın azalması ve proteinürinin artması ile kas fonksiyonu ve kas kalitesinde azalma olduğu saptanmıştır. Diyabetik hastalarda ise açlık kan şekeri ve HbA1c arttıkça kas fonksiyonu ve kas kalitesinde azalma olduğu gösterilmiştir. Anahtar Kelimeler: Diyabetes Mellitus, Kronik Böbrek Hastalığı, Sarkopeni, İskelet Kası