Bor türevleri ve mezenkimal kök hücre lizatının ev tozu akarı-astım modeli üzerindeki terapötik potansiyelinin incelenmesi

Astım, dünya genelinde 350 milyondan fazla insanı etkileyen ve özellikle de gelişmiş ülkelerde görülen bir solunum yolu hastalığıdır. Hava yolu aşırı duyarlılığı, hava yolu iltihabı ve yeniden şekillenme ile karakterizedir. Astım tedavi maliyetlerinin yüksek olması ve iş gücü kayıplarına neden olmasından dolayı ülkelere ciddi bir ekonomik yük olmaktadır. Astım hastalarının yaklaşık yüzde 50-70'i T yardımcı tip 2 bağışıklığına sahiptir ve tip 2 inflamasyon ile karakterizedir. Alerjik astım; polen, ev tozu akarı (HDM; Dematophagoides pteroyssinus) ve evcil hayvanlar gibi alerjenlere karşı duyarlılık ile ilişkilidir. Günümüzde astımın kesin tedavisi henüz bulunamamıştır ama semptomları azaltmak veya kontrol altına almak için farklı tedavi yöntemleri uygulanmaktadır. Uygulanan tedavi yöntemlerinden bazıları kortikosteroidler, beta-2 agonist ilaçlar, anti-IgE tedavisi olan omalizumab, mepolizuman ile anti-IL-5 tedavisi, reslizumab ve benralizumab ve mezenkimal kök hücre (MKH) immünmodülasyonudur. Fakat günümüzde astım hastalığı için kesin çözümlü tedavilere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu yüzden, bu tezde bor türevlerinden olan sodyum pentaborat pentahidrat (SPP) ve sodyum perborat tetrahidrat (SPT) ve MKH lizatının ev tozu akarı ile oluşturulmuş alerjik astım modeli üzerindeki terapötik etkileri araştırıldı. Bu ajanların 6-8 haftalık dişi BALB/c fareler üzerindeki terapötik etkilerini belirlemek için, 50 µg/gün HDM ilk 4 gün boyunca duyarlılaşma fazı olarak, terapötik ajanlar 12. ve 14. günlerde ve 15-18 günleri arasında 50 µg/gün HDM intranazal yolla verildi. Kullanılan ajanların terapötik etkilerini belirlemek için 19. günde akciğerleri ve mediastinal lenf nodları toplandı ve her gruptan kan alımı yapıldı. Akciğer histopatolojisi, serum IgE seviyesi, toplam dendritik hücre (DH), CD11b+ DH, CD103+ DH, alveolar makrofajlar, T lenfositler ve nötrofil immün hücreleri sırasıyla hematoksilen eozin boyama, ELISA ve akış sitometrisi ile belirlendi. Elde edilen sonuçlarla, SPP'nin astım tedavisi için terapötik bir potansiyele sahip olduğunu bulundu. SPP ile tedavi edilen grupta; akciğer infiltrasyonu, immün hücre sayısını ve serum IgE seviyesi azaldı. SPT ve MKH lizatı ile tedavi edilmiş gruplar, astımdan kaynaklı patolojik ve immünolojik parametreleri terapötik olarak değiştirmedi. Bu çalışma ile literatürde ilk kez SPP'nin intranazal verilmesinin astım için terapötik bir potansiyele sahip olduğunu gösterilmiştir.