Boz Musa Dağı (Korkuteli/Antalya) florası üzerine bir araştırma

Tez çalışması kapsamında Boz Musa Dağı ve yakın çevresinin bitki taksonları belirlenmiştir. Boz Musa Dağı'nın büyük bir kısmı Antalya ili Korkuteli ilçesinin Kuzey Batısında kalan küçük bir kısmı ise Burdur ilinin Kemer ve Tefenni ilçelerinde yer almaktadır. Araştırma alanında Ekim 2021-Ağustos 2023 tarihleri arasında 748 bitki örneği toplanmıştır. Bu örneklerin değerlendirilmesi sonucunda 56 familyaya ait 213 cins, 332 tür, 62 alttür ve 10 varyete tespit edilmiştir. Toplam takson sayısı ise 404'dir. Teşhis edilen bu 404 taksonun 77 tanesi endemiktir. Tespit edilen 56 familyanın 1 tanesi Pteridophyta (Eğreltiler) divizyosuna, 55 tanesi ise Magnoliophyta (Tohumlu Bitkiler) divizyosuna aittir. Bu 55 familyanın 2 tanesi Pinophytina (Açık tohumlular) alt divizyosuna, 53 tanesi ise Magnoliophytina (Kapalı Tohumlular) alt divizyosuna aittir. 53 familyanın 8 tanesi Liliopsida (Tekçenekliler/Monokotiller) sınıfına, 45 tanesinin ise Magnoliopsida (Çiftçenekliler/Dikotiller) sınıfına aittir. Teşhisi yapılan bitkilerden 1 takson Pteridophyta (Eğreltiler) divizyosuna, 403 takson ise Magnoliophyta (Tohumlu Bitkiler) divizyosuna aittir. Magnoliophyta divizyosuna ait taksonların 4'ü Pinophytina (Açık tohumlular) alt divizyosuna, 399 tanesi ise Magnoliophytina (Kapalı Tohumlular) alt divizyosuna aittir. Magnoliophytina (Kapalı Tohumlular) alt divizyosundan 35'i Liliopsida (Tekçenekliler/Monokotiller) sınıfına, 364'ü ise Magnoliopsida sınıfına aittir. En fazla takson içeren 10 familyalar sırasıyla Asteraceae (64), Fabaceae (46), Lamiaceae (40), Caryophyllaceae (28), Brassicaceae (23), Boraginaceae (18), Poaceae (16), Rubiaceae (13), Plantaginaceae (12) ve Caprifoliaceae (11)'dir. En fazla sayıda takson ihtiva eden 10 cins ise Centaurea (14), Astragalus (11), Silene (9), Galium (7), Medicago (7), Ornithogalum (7), Salvia (7), Euphorbia (6), Ranunculus (6) ve Veronica (5) olarak tespit edilmiştir. Endemik taksonların 33 (% 42,85) tanesi Akdeniz elementi, 11 (% 14,38) tanesi İran-Turan elementi, 1 (% 1,29) tanesi Avrupa Sibirya elementi, 32 (% 41,55) tanesi ise çok bölgeli veya fitocoğrafik bölgesi bilinmeyen endemik taksonlardır. Endemik taksonların IUCN kategorileri incelendiğinde bunların 1 tanesinin CR (Çok tehlikede), 5 tanesinin EN (Tehlikede), 6 tanesinin VU (Zarar görebilir), 58 tanesinin LC (En az endişe verici), 1 tanesinin NT (Tehlike Altına Girebilir) ve 6 tanesinin NE (Değerlendirilmeyen) olduğu belirlenmiştir (Anonymous 2; Kalyoncu vd. 2017).