Bozada prebiyotik ve probiyotiklerin aflatoksin B1 detoksifikasyonu ve biyoerişilebilirliği üzerine etkisi

Aflatoksin B1 (AFB1), karsinojenik, mutajenik, teratojenik, nörotoksik ve immünosupresif özelliklere sahip, çeşitli tahıl ürünleri ve yağlı tohumlarda sıkça bulunan bir mikotoksindir. Bu çalışmanın amacı, biyolojik ajan olan probiyotik bakteri olarak Lactobacillus leichmannii (ATCC 10697) RSKK 06048, maya olarak Saccharomyces boulardii RSKK 06047, prebiyotik olarak beta glukanın tahıl bazlı fermente içecek olan bozada AFB1 bağlama kapasitesinin ve AFB1 biyoerişilebilirliği üzerine etkisinin in vitro olarak incelenmesidir. Oluşturulan çalışma gruplarındaki (pozitif ve negatif kontrol, AFB1 + L. leichmannii, AFB1 + S. boulardii, AFB1+ L. leichmannii + S. boulardii, AFB1 + Beta glukan, AFB1 + L. leichmannii + Beta glukan, AFB1 + S. boulardii + Beta glukan, AFB1+ L. leichmannii + S. boulardii + Beta glukan) serbest AFB1 miktarı, inkübasyondan sonra ve in vitro sindirim modeli ile mide, ince bağırsak ve kolon aşamalarından sonra HPLC kullanılarak belirlenmiştir. İnkübasyon sonrası en yüksek AFB1 bağlanması S. boulardii içeren örnekte %27,79±1,95 olarak gözlenmiştir. Bu çalışma, inkübasyon sonrası üründe belirlenen AFB1 miktarları ile sindirim simülasyonu sonundaki miktarlar arasındaki farkı göstermiştir. İn vitro sindirim modeli uygulandığında, bozadaki AFB1'in biyoerişilebilirliği mide aşamasından sonra %92,46±0,82; ince bağırsak aşamasından sonra %87,80±2,60; kolon aşamasından sonra ise %78,08±0,26 olarak bulunmuştur. Kolon sonrası AFB1 biyoerişilebilirliğinin, inkübasyon sonrası AFB1 değerleriyle karşılaştırıldığında tüm örneklerde anlamlı bir azalma olduğu belirlenmiştir (p<0,05). AFB1 biyoerişilebilirliğindeki en yüksek azalma kolon sonrası L. leichmannii + S. boulardii + Beta glukan içeren örnekte %55,46±6,81 olarak gözlemlenmiştir. Beta glukan içeren örnekte inkübasyon sonrasında belirlenen bağlanma oranı (%20,89±0,78) ile in vitro sindirimde kolon sonrası bağlanma oranı (41,02±1,60) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir artış olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Bu araştırma ile, probiyotik bakteri, maya ve beta glukanın tahıl bazlı ürünlerde AFB1 biyoerişilebilirliğini azaltmak için potansiyel bir uygulama olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.