Buğdayın üç gelişme döneminde farklı albit dozu uygulamalarının verim ve verim öğelerine etkisinin belirlenmesi

Araştırma, Bursa ekolojik koşullarında ekmeklik buğdayın (Triticum aestivum L.) üç gelişme döneminde farklı Albit dozu uygulamalarının verim ve verim öğeleri üzerine etkilerini incelemek amacıyla 2016-2017 vejetasyon döneminde Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarımsal Uygulama ve Araştırma Merkezi Deneme Alanlarında yürütülmüştür. Tesadüf Blokları Deneme Desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülen denemede kontrol ve üç farklı Albit dozu (0, 4, 8 ve 12 cc/da) ele alınmış olup ekmeklik buğdayın üç farklı gelişme döneminde (kardeşlenme, sapa kalkma, başaklanma) uygulanmıştır. Denemede Pehlivan ekmeklik buğday çeşidi bitki materyali olarak kullanılmıştır. Araştırmada; bitki boyu, başak boyu, başak sayısı/ m2, başakçık sayısı/başak, tane sayısı/başak, tane ağırlığı/başak, bin tane ağırlığı, hektolitre ağırlığı, tane verimi, ham protein oranı ve glüten oranı gibi özellikler incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; en uzun bitki boyu (88,54 cm) 4 cc/da, en uzun başak boyu 0 cc/da (8,53 cm), en yüksek başakçık sayısı (18,94 adet) 8 cc/da, en yüksek başakta tane sayısı (37,43 adet) 12cc/da, en yüksek başakta tane ağırlığı (1,97 g) 12 cc/da, en yüksek bin tane ağırlığı (50,69 g) 12 cc/da, en yüksek hektolitre ağırlığı 8 cc/da ve kardeşlenme dönemi x 8 cc/da (78,20 kg ve 78,87 kg), en fazla m2'de başak sayısı (602,52 adet) 4 cc/da, en yüksek tane verimi 4 cc/da (522,03 kg/da) ve kardeşlenme x 8 cc/da (630,33 kg/da), en fazla protein oranı 4 cc/da albit dozu uygulamalarından (%12,34) ve en yüksek gluten oranı ise 4 cc/da albit dozundan (%38,10) elde edilmiştir.Sonuç olarak tek yıllık verilere göre; buğdayda yüksek verim ve kalite açısından 4 cc/da albit dozu ve kardeşlenme dönemi Bursa ve benzer ekolojik koşullar için maliyet analizi sonuçları da dahil edilerek önerilebilir. Ancak kesin bir öneride bulunabilmemiz için araştırmanın en azından bir ve birkaç yıl daha yapılması uygun olacaktır.