Büyük ölçekli uygulamaların devops süreçlerine uyarlanması ve uygulanması

Bu çalışmada, eski proje geliştirme modellerini kullanarak sahip oldukları iş akışlarına ve ihtiyaçlarına uygun yazılım projeleri geliştirmiş kurum ve kuruluşların, uzun süredir sahip oldukları ve günümüzde de kullandıkları uygulama geliştirme modellerinin tanımlamalarına değinilmiştir. Yapılan bu tanımlamaların ardından zaman içinde meydana gelen ihtiyaçlar sonucu gerekli değişikliklerin ve DevOps'a entegrasyonun neden ve sonuçlarını ele alarak, kuruluşların yaşadıkları DevOps geçiş tecrübeleri, uygulamalı örnekleri ile anlatılmıştır. Kullanım olarak eskide kalmış ve günümüz uygulama geliştirme ihtiyaçlarına cevap veremeyen yazılım geliştirme modelleri ve proje yaşam döngüleri, ilk kullanılmaya başladığı yıldan bugüne kadar çeşitli nedenlerle değişikliklere uğramıştır. Bu gelişim olarak adlandırabileceğimiz değişimler farklı sebeplerin ve ihtiyaçların bir araya gelmesi ile oluşturulmuştur. Literatürde en eski olarak adlandırabileceğimiz yazılım geliştirme disiplin modeli Şelale modeli olarak geçmektedir. Daha sonrasında oluşan ihtiyaçlara göre bu model kronolojik olarak V-Şekilli model, Spiral model, Eklemeli model ve Çevik model olarak isimlendirilerek çeşitli yeniliklere uğramıştır. Günümüzde kullanım ve ihtiyaçlara cevap vermesi bakımından karşılaştırıldığında en verimli model, Çevik model olarak görülmektedir. Bunun sebebi gerek müşteri gerekse iş modeline göre disiplin anlayışını esnek tutabilmesidir. Diğer bir söylem ile tüm modellerin bir arada görülebildiği bir proje yönetim disiplini olarak günümüz yazılım geliştirme uygulamalarının ihtiyaçlarına cevap verebilmektedir. Sahip olduğu bu özelliklere rağmen Çevik model, çeşitli kuruluşlarca tercih edilmemektedir. Bunun en temel sebebi, bu tercihten kaçınan kuruluşların sahip oldukları eski yapılı sistemlerde yaşanan dönüşüm zorluklarıdır. Bu eski yapılı sistemlere sahip kurumların günümüzde hizmet verdikleri uygulamaları ve uygulamalarını geliştirmek adına izledikleri proje disiplinleri bu anlamda gerekli esnekliğe sahip değildir. Bunun yanında kuruluşların sahip oldukları kurumsal disiplin de ayrıca yeni ve daha esnek bir modele geçiş için açık çalışma anlayışına sahip değildir. Temelde bu iki ana sebebe sahip, gelişimi engelleyen faktörlerin yanında bahsedilen bu kuruluşların gelişimini engelleyen farklı sebeplerde mevcuttur. Araştırmada elde edilen bulgular, kurumsal düzeyde görülen bu unsurları ortaya koymaktadır. Ortaya konan bulgular aynı zamanda örnekler ile pekiştirilmiş ve sonuç olarak hali hazırda çalışmakta olan bir kuruluş üzerinde uygulanmıştır.