Çağdaş çok etnikli Afrika kökenli İngiliz kadın yazarların özkurgu eserlerinde bellek, aidiyet ve özün araşıyı temalarının incelemesi

Bu tez özkurgu edebi türünün, ve bu türün yol açtığı öz-etnografi ve öz-teori gibi diğer yönelimlerin gelişimini incelemekte, ve çok etnikliliğin yeterince temsil edilmemiş gerçekliklerini aktarma potansiyellerini araştırmaktadır. Geleneksel otobiyografi türünün beyaz heteroseksüel erkek öznesine karşıt olarak, tez, melez edebi türlerinin ırk ve cinsiyet ayrımcılığına uğramış bireyler tarafından mevcut temsil sistemlerine karşı çıkmalarına ve çok katmanlı öznelliklerini ve varoluşlarını normatif tanımların dışında tasvir etmelerine nasıl imkan tanıdıkları ile ilgilenmektedir. Tez, özellikle "Siyahi Britanyalı Kadınlar" etiketi altında yer alan yazarların eserlerine odaklandığını belirtse de, Galler ve Guyana kökenli Charlotte Williams'ın Sugar and Slate (2002), İskoçya ve Nijerya kökenli Jackie Kay'in Red Dust Road (2010) ve İngiltere ve Nijerya kökenli Bernardine Evaristo'nun Lara (1997/2009) adlı eserlerinin karşılaştırmalı bir analizini yaparak homojenleştirici kimlik kategorilerinin işlevsizliğini göstermeyi amaçlamaktadır. Bu melez yazarların, eserlerinde sergiledikleri etnik kökenlerinin çeşitliliği ve hayat yolculuklarının benzersizlikleri, "İngiliz", "siyahi" veya "kadın" olmanın tek bir yolunun olmadığını göstermektedir. Tezin iddiaları, özkurgu türünün melez ve arada kalmışlık özelliklerinin, farklı kültürel dünyalar arasında sıkışıp kalma hissini yansıttığı, ve türün edebi sınıflandırma içindeki belirsizliğinin, etnik kökenleri var olan ırksal, ulusal, etnik ve kültürel sınıflandırmaların katı sınırlarını aşan bireyler için varoluş alanları sağladığıdır. Ayrıca, öz-etnografinin bu yazarlara, kişisel dünyalarının kolektif dünyalara olan ilişkilerini hayal etmelerine, ve farklı kültürlerin ve toplumların birbirlerine karmaşık şekillerde bağlı olduklarını ortaya koymalarına olanak tanıdığını, bunun da Avrupalılık ve Afrikalılık arasındaki hegemonik ayrımları çürüttüğü savunulmaktadır. Tez, bellek, aidiyet ve öznellik kavramlarına ait çağdaş perspektiflere dayandırılmış olup, bunların hem özkurgunun hem de çok etnikliliğin temel varsayımlarına ilişkin anlamlar taşıdığı savunulmaktadır.