Çalışan kadınlarda örgütsel sessizlik ile örgütsel sosyalleşme arasındaki ilişkinin incelenmesi

Örgütsel sosyalleşme süreci hem çalışan tarafından hem de örgüt tarafından büyük önem arz etmektedir. Çalışanın örgütü tanıması, benimsemesi, örgütün gerekliliklerini yerine getirmesi ve iş doyumuna ulaşabilmesi örgütsel sosyalleşmenin hem işlevini hem de önemini vurgulamaktadır. Örgütsel sessizlik kavramı, çalışanların örgütlerinde yaşadıkları negatif durumları benimseyip, kabullenerek olumsuz olan herhangi bir durumu dile getirmemeleri durumudur ve örgütle ilgili teknik ya da davranışsal fikir ve görüşleri amirlere söylemeyerek sessizliğe bürünmeleri olarak ifade edilir. Bu kapsamda araştırmanın amacı örgütsel sessizlik ile örgütsel sosyalleşme arasındaki ilişkiyi açıklayarak literatüre katkıda bulunmaktır. Bu kapsamda araştırma için evreni oluşturan kadınlardan 498 anket toplanmıştır. Toplanan anketler incelendiğinde ise bu anketlerden 417 tanesinin araştırma kapsamında kullanılabileceğine kanaat getirilmiştir. Araştırma sonucunda örgütsel sosyalleşme ve örgütsel sessizlik ana değişkenlerinin aralarında anlamlı bir ilişki bulunamamasına rağmen iki değişkenin alt boyutları arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir Örgütsel sosyalleşme ile örgütsel sessizliğin boyutlarından yönetici boyutunun arasında negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur