Çalışanın güven seviyesinin, çalışanın ses davranışı ve işyeri tutumu ve davranışları arasındaki ilişkilerde düzenleyici etkisi

Bu çalışmada Sosyal Değişim Teorisi'ne (SDT) dayanarak çalışanın yapıcı ses davranışının aynı çalışanın iş yeri tutum ve davranışları (görev performansı, örgütsel bağlılık ve örgütsel vatandaşlık davranışı) üzerindeki direkt etkisi incelenmektedir. Özellikle çalışanın bir üst amire duyduğu güvenin çalışanın yapıcı ses davranışı ile etkileşerek görev performansı, örgütsel bağlılık ve örgütsel vatandaşlık davranışı üzerinde anlamlı ve pozitif yönde etkisi olacağını ileri sürülmektedir. Trabzon ilinde faaliyet gösteren 56 işletmeden 205 katılımcı ve bu katılımcıların 62 üst yöneticisinden birer aylık arayla uygulanan üç farklı anket kullanılarak toplanan veri, çok seviyeli analiz yöntemi kullanılarak araştırmada geliştirilen hipotezler test edilmektedir. Araştırma sonuçlarına göre, yapıcı ses davranışı ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasında pozitif bir ilişki bulunurken, yapıcı ses davranışı ile görev performansı ve örgütsel bağlılık arasında pozitif bir ilişki bulunmamaktadır. Bununla birlikte bulgular, yapıcı ses davranışı ve görev performansı, örgütsel bağlılık arasındaki pozitif ilişkide bir üst amire duyulan güvenin düzenleyici etkisini ortaya koymaktadır. Ancak, bu ilişkide yapıcı ses davranışı ve görev performansı arasındaki ilişkinin pozitif yönde ama anlamlı olmadığını, yapıcı ses davranışı ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkinin yönünün ise negatif yönde ve anlamlı olduğunu göstermektedir. Ayrıca çalışma, yapıcı ses davranışı ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki pozitif ilişkide bir üst amire duyulan güvenin düzenleyici rolünün etkisi olmadığını ortaya koymaktadır. Araştırmanın en önemli teorik katkısı, yapıcı ses davranışı ve işyeri tutum ve davranışları arasındaki ilişkinin açıklanmasında SDT'nin tek başına yeterli olmadığı, bununla birlikte güven teorisinin de gerekli olduğunu ifade etmesidir.