Çalışma modelleri bağlamında iş-yaşam dengesinin yaşam tatminine etkisinde iyi oluş ve tükenmişliğin aracı rolü

Covid 19 pandemisi sonrasında yaygınlaşmaya başlayan esnek çalışma modellerinin kalıcılığını koruyacağı yönünde genel bir kanı oluşmaktadır. Söz konusu modellerle ilgili olarak pek çok araştırma yapılmaya devam etmektedir. Gerek yerli gerekse yabancı yazına göre esnek çalışma kendi içerisinde avantaj ve dezavantajları barındırmaktadır. Olumlu ve olumsuz yapıyı ele alma adına bu tez çalışmasında iş-yaşam dengesi ve yaşam tatmini arasındaki ilişki iyi oluş ve tükenmişlik lensleri bakımından incelenmiştir. Hibrit ve uzaktan çalışmayla birlikte kapsama geleneksel çalışmanın da dahil edilmesi suretiyle iş gören bakımından bütüncül bir yapının ortaya çıkacağı ve üç farklı çalışma modelinin kıyaslanarak nasıl farklılaştığına dair yazına katkı sağlanacağı düşünülmektedir. Toplamda 562 beyaz yaka çalışan ile yapılan araştırma neticesinde; geleneksel çalışmada psikolojik iyi oluş ve tükenmişlik, iş-yaşam dengesi ve yaşam tatmini arasında aracılık etkisi gösterirken, hibrit çalışanlarda bu aracılık etkisi sadece psikolojik iyi oluş düzeyinde tespit edilmiştir. Uzaktan çalışanlar ise aracılık etkileri bakımından diğer çalışma modelleri ile farklılık göstermektedir. Buradan hareketle uzaktan çalışanların iş-yaşam dengeleri ve yaşam tatminleri bakımından gelecek projeksiyonu adına bir tahmin yürütmek zor gözükmektedir. Sürecin yazında da vurgulandığı üzere kollektif olarak yasa koyucular, örgütler ve iş görenler bakımından tüm paydaşların katılımıyla zaman içerisinde şekilleneceği tahmin edilmektedir.