Ex-combatants as civic activists in post-conflict societies:The case of KLA in Kosovo

Bu araştırma eski savaşçıların çatışma sonrası toplumlarda sivil aktivizm yoluyla nasıl barış inşasına katkı sağlayabileceklerini incelemektedir. Kosova Kurtuluş Ordusu'ndaki (KLA) eski savaşçılar vaka çalışması olarak seçilmiştir. KLA'ya mensup 15 eski savaşçı ile yarı yapılandırılmış görüşme gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmadan toplanan veriler göstermektedir ki eski savaşçılar kendilerini barış inşasına katkı sağlayan sivil aktivistler olarak görmekte ve kendi toplumlarına ve çatışma sonrası Kosova'ya yardım etme konusunda isteklidirler. Ne var ki, onların barış inşası konusundaki kapasiteleri öncelikle onları sivil aktivizm anlayışlarının duyarlılığı ve doğası gereği, ardından da onların barış inşası eylemlerinin ne olduğuna dair algıları yüzünden sınırlı kalmaktadır. Bazıları iddia etmektedir ki barış inşası eylemleri kendilerinin ait olduğu topluluğa, yani sadece Kosova'daki Arnavut nüfusa, yardım etmeyi amaçladığı sürece ahlaki olarak kabul edilebilirdir. Diğerleri ise barış inşası sadece bir etnisite ile sınırlandırılmamalıdır. Sivil topluma katılma kararı, silahlı mücadeleye katılma kararı ile benzerlik göstermektedir. Eski savaşçıların eğitim seviyesinin içinde bulundukları sivil aktivizm tarzında oldukça etkili bir unsur olarak öne çıkmıştır. Sivil aktivizm karar vermede ya da barış inşasını teşvik etmede kuvvetli bir araç olarak algılanmamıştır. Katılımcılar sivil aktivizmin etki gücüne sahip olduğunu kabul etmekle birlikte asıl değişim ve barış inşasının parlamento tarafından sağlanacağını iddia etmektedirler. Ne var ki, katılımcıların üçte biri siyasete katılma seçeneğini iki sebepten yok saymaktadır: savaşçı olarak geçirdikleri zaman üzerinden avantaj elde etmek istememeleri ve siyasetin karakterlerine uygun olmadığını düşünmeleri. Dolayısıyla, daha verimli olacakları alanlarda kalmayı tercih etmektedirler.