Cebir öğrenme alanında teknoloji destekli öğretimin bilişsel ve duyuşsal öğrenme çıktılarına etkisi: Bir meta analiz çalışması

Dijital çağ, matematik öğretimini yalnızca işlem pratiğine dayalı bir etkinlik olmaktan çıkararak, kavramsal anlama, modelleme, temsil dönüşümleri ve akıl yürütme süreçlerini önceleyen bir yapıya dönüştürmüştür. Bu dönüşüm bağlamında teknoloji; öğretim sürecinin pasif bir sunum aracı olmaktan ziyade, öğrencinin bilişsel süreçlerini destekleyen, anlık geri bildirim sağlayan ve soyut matematiksel kavramların çoklu temsillerle yapılandırılmasını kolaylaştıran etkili bir öğrenme bileşeni olarak değerlendirilmektedir. Bu araştırmada, cebir öğrenme alanında teknoloji destekli öğretimin, mevcut öğretim yöntemlerine kıyasla öğrencilerin bilişsel (akademik başarı) ve duyuşsal (tutum) öğrenme çıktıları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırma kapsamında paralel iki meta-analiz yürütülerek başarı ve tutuma ilişkin genel etki büyüklükleri hesaplanmış; ek olarak çeşitli değişkenlerin etkiyi anlamlı ölçüde farklılaştırıp farklılaştırmadığını belirlemek amacıyla moderatör analizleri gerçekleştirilmiştir. Veriler, YÖK Ulusal Tez Merkezi, TR Dizin, Dergi Park, Google Akademik, Web of Science ve Scopus veri tabanlarında yapılan kapsamlı literatür taramasıyla elde edilmiştir. Tarama sürecinin açık, tekrarlanabilir ve şeffaf biçimde sunulabilmesi için süreç PRISMA akış şeması üzerinden raporlanmıştır. Dâhil etme ölçütlerini karşılayan çalışmalar arasından başarıya yönelik meta-analize 53 çalışma (67 etki büyüklüğü), tutuma yönelik meta-analize ise 29 çalışma (30 etki büyüklüğü) dâhil edilmiştir. Etki büyüklükleri Hedges g düzeltmeli etki büyüklüğü formülü kullanılarak hesaplanmış; tüm analizler JASP 0.95.4.0 yazılımında rastgele etkiler modeline göre yürütülmüştür. Başarıya ilişkin meta-analizde genel etki büyüklüğü g = 0,940 (%95 GA [0,781–1,100]; k=67; p<0,001) olarak hesaplanmıştır. Bu bulgu, teknoloji destekli öğretimin cebir öğrenme alanında akademik başarı üzerinde yüksek düzeyde pozitif bir etki yarattığını göstermektedir. Moderasyon analizleri, öğretim kademesi ve örneklem büyüklüğünün başarı üzerindeki etkiyi anlamlı şekilde farklılaştırdığını ortaya koymuştur. Diğer moderatörlerde alt gruplar arasında farklılıklar gözlense de bu farklılıklar istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Tutuma yönelik meta-analizde genel etki büyüklüğü g = 0,260 (%95 GA [0,105–0,415]; k=30; p<0,001) olup teknoloji destekli öğretimin öğrencilerin cebire/matematiğe yönelik tutumları üzerinde küçük fakat anlamlı ve olumlu bir etki yarattığı belirlenmiştir. Moderatör analizine göre alt gruplar arasında farklılıklar olsa da yalnızca örneklem büyüklüğü değişkeni anlamlı bulunmuştur. Sonuç olarak, bu araştırma teknoloji destekli öğretimin cebir öğrenme alanında hem akademik başarıyı artıran hem de öğrenci tutumlarını olumlu yönde destekleyen etkili ve güçlü bir öğretim yaklaşımı olduğunu ortaya koymaktadır. Araştırmacılar, program geliştiriciler ve öğretmenler için önemli içgörüler sunmakta ve teknoloji entegrasyonunun cebir öğretiminde kritik bir bileşen olduğunu vurgulamaktadır.