Çevre enterokoklarında linkozamidlere inaktivasyon yoluyla direnç

Bu çalışmada Enterococcus faecium ADU1 suşunda tespit edilen linkozamid direncinin mekanizmasının belirlenmesi ve transfer tespiti amaçlanmıştır. Gots' testiyle linkozamidlere direncin inaktivasyon yoluyla olduğu tespit edilmiştir. Çevreden izole edilen Enterococcus faecium ADU1 suşunda linkozamidlere direnç sağlayan linA, linB, lnu(C) ve lnu(D) genlerinin varlığı PCR yoluyla araştırılmış ve linB geni için bu suşun pozitif olduğu saptanmıştır. Direnç geni Enterococcus faecalis JH2-2 suşuna konjugasyonla aktarılmış ve transkonjugantlarının PFGE profili analizi sonucu plazmidik bir geçiş olduğu düşünülmüştür. Invers PCR yöntemi kullanılarak linB geninin üzerinde bulunduğu genetik elemanın tespitine çalışılmıştır. Invers PCR ile elde edilen amplikonun DNA dizi analiz sonucu Enterococcus faecium ADU1 izolatındaki linB geninin üzerinde bulunduğu genetik elemanın, daha önce Enterococcus faecalis'de tanımlanmış olan pEF418 plazmidi ile sekans homolojisi gösterdiği belirlenmiştir. Konfirmasyon amacıyla pEF418 plazmidine özgü genlerin Enterococcus faecium ADU1 izolatında varlığı spesifik primerlerle PCR yapılarak ve amplikon sekanslanarak araştırılmış ve doğrulanmıştır.Sonuç olarak çevre suşundan ilk kez linkozamidlerin inaktivasyonuna bağlı direnç tespit edilmiş ve şimdiye dek yalnızca insanda ve hayvanda enfeksiyon etkeni olan suşlarda görülen nükleotidiltransferazların çevre suşlarında da olabileceği gösterilmiştir. Bu genin transfer edilebilir bir plazmid üzerinde olması enfeksiyon etkeni olan suşlara geçişini ve direncin yaygınlaşmasını kolaylaştıracaktır.