Çevre siyaseti ile ekonomi arasındaki çatışmalı ilişki bağlamında Türkiye'de orman siyasetinin incelenmesi

Çevre ile ekonomi arasındaki ilişki üretim sistemleri temelinde gerçekleşmektedir. Kapitalizm koşullarında sermaye birikim sürecine kaynaklık eden çevresel unsurların varlığı ya da yokluğu ekosistem dengesini direkt olarak etkilediği gibi ekonomiyi de etkilemektedir. Çevresel varlıkların ekonomide yarattığı değer, ekolojik bakımdan yarattığı değerden fazla ise çevreyi koruma esasları ekonomik büyüme temelinde oluşturulmaktadır. Bu bağlamda 1970'lerden itibaren gelişen çevre siyaseti de ekonomik büyümenin ve sermaye birikim sürecinin bir parçası olarak düzenlenmiştir. Çevre koruma ve ekonomik büyüme arasındaki çatışmalı ilişkinin kaynaklık ettiği küresel çevre siyasetinin kapsamını ve sınırlarını kapitalizm koşulları belirlemektedir. Ekonomik büyümeyle uyumlu bir çevre yönetimi anlayışına dayalı olarak yürütülen çevre siyaseti, ekonomik değeri yüksek ekolojik varlıkları yine aynı anlayış çerçevesinde kapsam dışı bırakmaktadır. Bu bağlamda yarattığı ekonomik değerin büyüklüğü nedeniyle çevre siyasetinin kapsamı içerisine girmeyen ve ekosistemin ana unsurlarından biri olan ormanlar ile ilgili yürütülen siyaset önemli inceleme alanlarından biridir. Ormanların ekosistemde sahip olduğu ekolojik önemin büyüklüğü, piyasa koşullarında elde edilen kâr karşısında ikincil öneme sahiptir. Üretim sistemlerinin tarihsel süreçteki gelişimleri ormanların fiziksel açıdan tüketimini gittikçe artırmıştır. Fakat diğer yandan ekolojik bir unsur olarak ormanların tükenişinin küresel ölçekte yarattığı etki göz ardı edilmektedir. Bu çalışmada Türkiye özelinde incelenen orman siyasetinin, ekonomi ve çevre arasındaki çatışmalı ilişkinin bir ürünü olan çevre siyaseti bağlamında değerlendirilmesi yapılmıştır.