Günümüz sanatında değişen mekânsal algılar ve yeni malzeme estetiği

Günümüz sanatında sürmekte olan mekân algısına yönelik tartışmalar, sanatçıların yeni malzeme üzerine arayışlarının, yeni yaklaşımlarının ve yapısal sorunları değerlendirme biçimlerinin de ortaya çıkmasına yol açmıştır. Bu çalışmanın birinci bölümünde fiziki mekânın deneyim alanı açması üzerinden sanatçı uygulamaları ele alınmış, yapıtın üretildiği yer olan atölye ve sergileme yeri bağlamında kavranmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde mekân, sanatçının yapıtı nasıl bir yüzey / alan olarak vurgulayarak; gerçeklik arayışları sonucunda günlük nesne / malzemelerin sanatın alanına nasıl dahil olduğu incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, mekân ve malzeme problematiği, günümüz sanatçılarının yöntem ve sanatsal öneri açısından seçilmiş yapıtları üzerinden irdelenmiş ve değerlendirilmiştir. Bu çalışmamızda amaçlanan, günümüz sanatçılarının yapıtlarını mekân-biçim-anlam ilişkileri açısından konumlandırmak ve ortaya şu tür problem cümleleri koymaktır: "Kurt Schwitters ya da Daniel Buren'i yeni mekânsal deneylere yönlendiren etkenler neler olmuştur? Arayışları esnasında neleri deneyimlemişlerdir? Bu arayışlar hangi tarihsel süreçlerden geçerek oluşmuş, gelişmiş ve günümüze ulaşmıştır? Malzeme kullanımının ve mekânın sanata getirdiği yeni anlatım imkânları, etki ve sonuçları neler olmuştur?" Tüm bunlara yanıt ararken, seçilen sanatçıların ve yapıtların üretiminde belirleyici olan sosyolojik ve psikolojik ya da kişisel etkenler değerlendirilerek, malzeme kullanımı ile mekânın günümüz sanatına getirdiği yeni anlatım imkânları ve sonuçları ortaya konulmuştur.