Chlorella vulgaris beijerinck, 1890'ın tatlısu birikintilerinden izolasyonu ve laboratuvar ortamında üretilme şartlarının araştırılması ve fizyolojileri

Bu araştırmada tatlısu birikintilerinde yaygın olarak bulunan, tek hücreli bir yeşil alg olan Chlorella vulgaris türünün üreme durumları ve yetişme koşulları araştırılmıştır. Çalışmada değişik su birikintilerinden toplanan örnekler üzerinde çeşitli besi ortamları kullanılarak, hangi ortamın daha iyi sonuç verdiği, hücre sayıları ve biyomas ağırlıkları bakımından tespit edilmiştir. Işık, pH, kültürlere hava verilmesi fiziksel bir etmen olarak, kültürlerin gelişimini etkilemiştir. 6 değişik besi ortamı kültürlerin yetiştirilmesinde denenmiştir. Hücre sayısı bakımından en iyi gelişme Üreli Chlorella besi yerinden elde edilirken, biyomas ağırlığı bakımından Knop besiyerinde en yüksek verim alınmıştır. Ucuz ve doğal bir besin kaynağı olarak maden suları denenmiştir. 4 değişik yerden alınan maden sularından hücre sayıları bakımından ve biyomas ağırlığı bakımından en yüksek değer Bursa Özkaynak maden suyundan elde edilmiştir. Chlorella vulgaris'in 100, 200, 500, 1000, 2000 ve 4000 mL'lik üretimleri yapılmıştır. Bu kültürlerden klorofil-a, protein, yağ, selüloz ve karbonhidrat analizleri yapılmıştır. Protein analizlerinde en yüksek değer Gazi Rektörlük havuzunda tespit edilmiştir. Kullanılan besi ortamı muhtevasına göre hücre içindeki protein ve yağ miktarı değiştirilebilir ibaresinden hareketle 3 besi yerinde Rektörlük havuzu suşları tekrar yetiştirilmiş ve sonuçta Üreli Chlorella ortamı kullanılan kültürlerin protein verimini arttırdığı, hücrelerdeki yağ oranını ise Pratt besi ortamının arttırdığı bulunmuştur. Işık ve sıcaklığın gelişimi olumlu yönde etkilediği yapılan deneyler ile gösterilmiştir.