Çocuk gelişimi eğitimi ile okulöncesi öğretmenliği son sınıf öğrencilerinin mesleki olgunluk ve kendini kabul düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi.

ÇOCUK GELİŞİMİ EĞİTİMİ İLE OKULÖNCESİ ÖĞRETMENLİĞİ SON SINIF ÖĞRENCİLERİNİN MESLEKİ OLGUNLUK VE KENDİNİ KABUL DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ ÖZET Bu araştırma Çocuk gelişimi eğitimi ile okulöncesi öğretmenliği son sınıf öğrencilerinin mesleki olgunluk ve kendini kabul düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Ankara ili sınırları içerisinde 5 üniversitede (Ankara, Hacettepe, Başkent, Gazi, Ortadoğu teknik üniversiteleri) öğrenim görmekte olan çocuk gelişimi eğitimi ve okulöncesi öğretmenliği son sınıf öğrencilerinden toplam 222 kişi oluşturmaktadır. Çalışmada, öğrencilerin kendini kabullerini ölçmek amacıyla, Kılıçcı'nın (1981) Kendini Kabul Envanteri, mesleki olgunluklarını ölçmek amacı ile Crites'in (1973) Mesleki Olgunluk Envanteri kullanılmıştır.Bu araçlara ek olarak, öğrencilerin kişisel bilgilerini öğrenmek amacıyla geliştirilen kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin kendini kabullerinin mesleki olgunlukla ilişkisi incelenmiştir.Öğrencilerin bölümleri, üniversiteye girişteki puan türleri, not ortalaması, tercih sırası, lise türü, yaşı, kardeş sayısı, yaşam yeri, anne babanın öğrenim düzeyi gibi değişkenlerin kendini kabul ve mesleki olgunlukla ilişkisi incelenmiştir. Sonuçlara genel olarak bakıldığında öğrencilerin bölümleri, puan türü, not ortalaması, tercih sırası, lise türü , yaşı, kardeş sayısı, yaşam yeri, anne babanın öğrenim düzeyi gibi değişkenlerin mesleki olgunluk ve kendini kabulde anlamlı bir farklılık yaratmadığı ancak kendini kabul düzeyi ile mesleki olgunluk arasında olumlu yönde bir ilişki bulunduğu görülmektedir.Bu ilişki kendini kabul düzeyi yükseldikçe mesleki olgunluk düzeylerinin de yükseldiğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler:Kendini kabul, mesleki olgunluk, okulöncesi öğretmenliği