Çocuk hikâyelerinde din eğitimi (Kemalettin TUĞCU ve M.Yaşar Kandemir örnekleri)

Din duygusu, insan fıtratında doğumundan itibaren var olan bir olgudur. Yaradılış gereği toplum içerisinde yaşayan insanoğlu, diğer insanlarla ilişkilerinde bazı temel kurallara uymak zorundadır. Bireyin ve toplumun, huzur ve düzenini sağlayan bu temel esaslar; din, ahlak ve hukuk kuralları ile beraber, toplumun örf ve adetlerinden kaynaklanır. İnsan ilk manevi değerleri, ilk ahlakî prensipleri ve ilk görgü kurallarını aile ocağında öğrenmeye başlar. Aileden alınan bu ilk bilgi, davranış ve alışkanlıklar, kişinin şahsiyetini ve hayat akışını belirler.Çoğunlukla soyut ifadeler içeren din ve ahlak bilgilerinin çocuğa öğretilmesi konusunda bazı zorluklar yaşanabilir. Çocuğun gelişim evrelerine göre anlama ve öğrenme seviyesi dikkate alınarak yapılacak bir din eğitimi faaliyeti olumlu sonuçlar verebilir. Bu noktada etkili bir yöntem olan ?hikâyelerle öğretim? anlayışı, sorunu çözmede büyük ölçüde yardımcı olacaktır.Bu çalışmada din ve eğitim ilişkisi incelenerek; ?çocuklara din ve ahlak eğitimi verilmeye ne zaman başlanmalı ve nasıl bir yöntem izlenmeli, din eğitiminde hikâye ve masaldan nasıl yararlanılmalı?? sorularına cevap aranmıştır. Tez üç bölümden oluşmuştur:Birinci bölümde; Çocukların dini ve ahlaki açıdan gelişimi, çocukta din dilinin gelişimini ve hikâye ve masalın eğitim değeri incelenmiştir.İkinci bölümde; Çocuk Edebiyatının tarihçesine yer verilmiştir. ?Dini Terbiyede Edebiyatın Etkisi? başlığı altında, çocuklara küçüklüğünden itibaren öğretilebilecek, dini unsurlar taşıyan hikâye, masal, şiir faktörlerinin önemini vurgulanmış; Çocuk Edebiyatından örnekler verilmiştir.Üçüncü bölümde ise seçilen hikâye örnekleri dini motifler bakımından incelenerek, din eğitimine katkısı araştırılmıştır.Anahtar kelimeler: Din Eğitimi, Çocuğun Dini ve Ahlaki Gelişimi, Çocuk Edebiyatı, Hikaye, Masal