Çocuksuz aileler ve aile içi evlât edinme

Türkiye'nin özellikle kırsal bölgelerinde, evli bir çiftin çocuğunun olmaması çok sıklıkla olmasa da rutin olarak karşılaşılan bir durumdur. Ne var ki, bir çiftin çocuğunun olmaması, aile içerisinde ve yaşanılan çevrede pek çok başka meseleleri (mülkiyet, gelenek, aile bağları, erkeklik) tetiklediği için, çocuğu olmayan aileler, genellikle yoksul yakın akrabalarından evlat edinmekte ya da bizzat kendileri için bir çocuk doğurmalarını temin etmektedirler. Türkiye'nin kırsal bölgelerinde görece yaygın bir şekilde karşılaştığımız bu mesele, sosyolojik olarak üzerine eğilinmiş bir konu değildir ve bu araştırma, literatürde bu yöndeki eksikliği kapatmayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda bu araştırmanın metodolojik gerekçesi, özellikle araştırma örnekleminin sorunlarını kendi bakış açılarından ortaya koymaları problematiğine dayandığından nitel araştırma yönteminin derinlemesine görüşme tekniği tercih edilmiştir. Dokümanlardan elde edilen veriler içerik analizi ve söylem analizi kapsamında incelenmiştir. İkinci olarak elde edilen veriler; Erving Goffman, Herbert Blumer, Michel Foucault ve Marshall Sahlins ile sentezlenerek bulgulara dönüştürülmüştür. Bu bulgular ise, temelde Sahlins'in akrabalık ilişkileri, Blumer'in sembolik etkileşimcilik, Foucault'nun iktidar, biyo-politika, tertibat, heterotopya kavramlarıyla değerlendirilip tasnif edilmiştir. Anahtar Kelimeler: İnfertilite, evlatlık, akrabalık, aile, iktidar, biyo-politika