Çoklu kavşaklar için ayarlanabilir ve ağırlık tabanlı adaptif trafik sinyal kontrolü

21. yüzyılın en büyük sorunlarından biri olarak kabul edilen trafik sinyal yönetimi; çevre, ekonomi ve halk sağlığı üzerinde olumsuz etkileri nedeniyle önemli bir sorundur. Bu zorluğun üstesinden gelmek amacıyla kentsel alanlardaki izole ve koordineli kavşaklarda trafik sinyal kontrolü için hem deterministik tabanlı hem de yapay zekâ tabanlı birçok yöntem önerilmiştir. Deterministik sistemler, karmaşık trafik koşulları ve değişkenlerini hesaba katma konusunda sınırlıdır ve gerçek zamanlı olarak trafik koşullarına esnek cevap verme yetenekleri kısıtlıdır. Ayrıca, büyük ölçekli trafik ağlarını yönetmek için gereken manuel ayarlamalar zaman alıcı ve maliyetlidir. Yapay zekâ tabanlı sistemler ise modelin eğitim verilerine bağımlı olmaları ve bu verilerin eksik veya yanıltıcı olması durumunda performansları istenen başarıyı gösterememektedir. Maksimum Ağırlıklı Akış yöntemi trafik akışını optimize ederek şehir içi trafiği daha akıcı getirmek için önerilen yöntemlerden biridir. Klasik Maksimum Ağırlıklı Akış yöntemi yapay zekâ kullanarak ağdaki akışın maksimum olmasını sağlarken, aynı zamanda deterministik yaklaşımlar kullanılmaktadır. Ancak, Klasik Maksimum Ağırlıklı Akış yöntemindeki karmaşıklık ve hesaplama maliyetleri, yöntemin pratik olarak uygulanabilirliğini azaltmaktadır. Bu tez çalışmasında Klasik Maksimum Ağırlıklı Akış yönteminin etkinliğini artırmak ve tekniği daha uygulanabilir kılmak için iki stratejiden oluşan yeni bir yaklaşım önerilmektedir. Önerilen ilk strateji, araçların belirli bir lokasyon aralığındaki anlık hızlarına göre kavşağa yaklaşma sürelerini hesaplayarak süreci basitleştirmektedir. Önerilen ikinci strateji, optimum araç bekleme katsayısını tanımlamak için regresyon kullanmaktadır. Önerilen yaklaşımın trafik sinyal kontrolü üzerindeki etkinliği gerçek veriler kullanılarak izole ve koordineli kavşak sistemlerinde SUMO simülasyon ortamında test edilmektedir. Ayrıca önerilen Yeni Maksimum Ağırlıklı Akış yöntemi Statik, Uyarmalı, Gecikme tabanlı, Webster, MaxPressure ve Klasik Maksimum Ağırlıklı Akış yöntemleriyle karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak, önerilen yöntem izole ve koordineli kavşak sistemlerinde mevcut algoritmalardan daha iyi performans göstermektedir.