İçme sularından pestisit ve nitratın biyolojik arıtımı

Bu çalışmada yoğun tarımsal faaliyetlerin uygulandığı bölgelerde karşılaşılan içme suyunda nitrat ve pestisit sorununa çözüm getirmek amacıyla farklı koşullarda biyodenitrifikasyon denemeleri yapılmıştır. Çalışılacak tarım ilaçlarının seçiminde, İzmir yöresinde kullanımı, çevresel ortamda kalıcılığı, yeraltı ve yüzeysel su kaynaklarını kirletme potansiyelleri değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme sonucunda, trifluralin, fenitrothion ve endosulfan (a+P) deneysel çalışmada temel tarım ilaçlan olarak seçilmiştir. Biyolojik nitrat giderimi çalışmasında en uygun karbon kaynağını belirlemek amacıyla, farklı doğal organik maddeler kullanılmıştır. Çalışma kapsamında kavak, çam ve gürgen talaşı ile saman biyolojik nitrat giderimi çalışmasında karbon kaynağı olarak seçilmiştir. Biyolojik denitrifikasyon çalışması kesikli ünitelerde 3 ay süresince çalışılmıştır. Bu çalışma sonucunda sırasıyla 30, 40, 60 ve 185 mg toplam nitrat giderimi kavak, gürgen, çam talaşı ve saman için elde edilmiştir. Bu çalışma sonucunda en uygun karbon kaynağı olarak saman sürekli çalışma için seçilmiştir. Sürekli çalışmada saman karbon kaynağı ve mikrobiyal büyüme için tutunma yüzeyi olarak kullanılmış, ham suya nitrat ve seçilen tarım ilaçlan trifluralin, fenitrothion, endosulfan (a+P) eklenerek, bu pestisitlerin biyolojik giderimi değerlendirilmiştir. Sürekli çalışmada trifluralin, fenitrothion ve endosulfan (a+P) için sırasıyla % 95-99, 84-99 ve 84-97 giderme verimleri elde edilmiştir. Tanm ilaçlarının kavak, çam ve samana adsorpsiyon çalışması yapılmış ve çalışma benzer koşullarda, aktif karbon ile tekrarlanarak kıyaslama yapılmıştır. Adsorbsiyon çalışması sonucunda pestisitlerin adsorbsiyon sıralaması Trifluralin > Endosulfan > Fenitrothion olarak belirlenmiştir. Biyolojik nitrat ve tanm ilacı antım çalışmasına, sıvı karbon kaynağı kullanılarak devam edilmiştir. Bu çalışmada öncelikli olarak en uygun sıvı karbon kaynağımbelirlemek amacıyla, kesikli deney çalışmalarında asetik asit ve etanol kullanılmıştır. Çalışmalar sonucunda, etanol uygun karbon kaynağı olarak belirlenmiştir. Kesikli deney çalışmaları ile en uygun işletme koşullan belirlenmiş ve C/N oranı 1.5 ve optimum pH değeri 7.5 olarak seçilmiştir. Plastik dolgu malzemesinin tutunma yüzeyi olarak kullanıldığı sürekli sistemde, farklı hidrolik alıkonma zamanlarında, nitrat ve tarım ilacı giderme verimleri incelenmiştir. Bu çalışma neticesinde 12 saat hidrolik alıkonma zamanı için çıkış suyunda pestisit tesbit edilememiştir. Alıkonma süresinin 12 saatten daha düşük olması durumunda % 90 'm üzerinde pestisit giderimi elde edilmesine rağmen çıkış suyu standart değerlerim sağlayamamaktadır. Hidrolik alıkonma süresi düşürülünce çıkış suyu pestisit konsantrasyonunun artış gösterdiği belirlenmiştir. Yavaş kum filtresi kullanılarak farklı yüzeysel hidrolik yüklemelerde % 20-55 oranında pestisit giderimi elde edilmiştir.