Tıp Fakültesi öğrencilerine çevrimiçi ve yüz yüze verilen basit sütür atma beceri eğitiminin öğrenim ve kalıcılık açısından karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmada mezuniyet öncesi tıp eğitiminde basit sütür atma becerisinin öğretiminde çevrimiçi eğitimin yüz yüze eğitimle öğrenim ve kalıcılığa etkisinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma randomize kontrollü deneysel desenli olarak tasarlanmıştır. Araştırmanın evrenini Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesinde okuyan ikinci sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Gönüllü 60 öğrenci basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle kontrol ve çalışma grubuna ayrılmıştır. Altı kişilik gruplar halinde, kontrol grubuna yüz yüze, çalışma grubuna çevrimiçi olarak basit sütür atma eğitimi birer saat verilmiştir. Eğitimlerden bir gün sonra ve üçüncü ayda objektif yapılandırılmış klinik sınav (OSCE) ile değerlendirilmiştir. Kontrol listesi formu ve rubrik değerlendirme formu kullanılmıştır. İstatistiksel analizler SPSS 25 paket programı ile yapılmıştır. Veriler frekanslar, ortalama ve standart sapma ile sunulmuştur. Bağımsız örneklem T testi, ki-kare testi, iki yönlü tekrarlayan ölçümlerde ANOVA testi ve ROC analizi uygulanmıştır. Bulgular: Öğrencilerin ilk OSCE'den aldıkları puan ortalaması 25,9±5,6'tür. Kontrol grubundaki öğrenciler çalışma grubundakilere göre hem ilk sınavda hem de ikinci sınavda daha yüksek puan ortalamasına sahiptir (sırasıyla p=0,001; p=0,001). Kontrol ve çalışma gruplarına göre iki ölçüm arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır (p=0,927). İki grup arasında ortaya çıkardıkları ürünün rubrik değerlendirmesi açısından anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0,001). İlk ve ikinci sınav için öğrencilerin yeterli düzeyde düğüm atabildiklerini gösteren sınav puanı cut-off değeri 25,5 olarak hesaplanmıştır. Sınavlardan geçer not alma oranı kontrol grubunda %80 ve %90, çalışma grubunda ise bu oran %46,7 ve %63,3'tür (sırasıyla p=0,007, p=0,015). Sonuç: Çevrimiçi yöntem ile de öğrencilerin yarıya yakının geçer puan alabilecek kadar öğrenim sağlanmıştır. Yüz yüze eğitime alternatif olmasa da çevrimiçi eğitimler destekleyici olarak kullanılabilir.