Konuşma dilinin karmaşıklığı: Derlem temelli bir öğrenim yaklaşımı

Bu çalışmada derlem temelli öğrenme yaklaşımının İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenen öğrenicilerin konuşma dilinin karmaşıklığına zaman içerisindeki etkisini ölçmek amaçlanmıştır. Bu bağlamda, nicel ve nitel verilerden yararlanarak karma araştırma desenini benimsemiştir. Çalışmanın nicel verileri, konuşma diline yönelik ön-test ve derlem temelli dil öğrenimi yaklaşımının uygulanmasının ardından yapılan son-test bulgularından; nitel verileri ise öğrenicilerin derlem temelli öğrenme aktivitelerini kullanırken edindikleri deneyimleri daha kapsamlı incelemek amacıyla yapılan anket ve yarı-yapılandırılmış görüşme verilerinden elde edilmiştir. Araştırmanın katılımcıları bir devlet üniversitesinin hazırlık okulunda İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenen 56 öğreniciden oluşmaktadır. Öntest ve sontestten elde edilen sözlü veriler, sözcük, söz öbekleri ve biçimbilim karmaşıklığı açısından incelenmiştir. Bu çalışmanın sonucunda elde edilen bulgulara göre, İngilizce konuşma dili eğitiminde derlem temelli aktivitelerin kullanımının konuşma dilinin karmaşıklığının, sözcük ve söz öbekleri açılarından gelişmesine katkı sağlamıştır. Fakat yapılan çalışmanın, öğrenicilerin konuşma dilinde biçimbilim karmaşıklık düzeyinin gelişmesine bir etkisi olmamıştır. Bunun yanında, bu çalışma, tekli sözcüklerin yanısıra sözcük guplarının analizinin konuşma dili gelişiminin incelenmesinde oynadığı rolü vurgulamıştır. Buna ek olarak, katılımcılar sınıfta derlem kullanımını faydalı bulmasına rağmen, sesli içeriklerin mevcut olmamasına bağlı olarak derlemi konuşma dili pratiğinde kullanımını yetersiz bulmuşlardır. Bu bulgu da derlem kaynaklarının öğretim / öğrenim amaçlarına daha iyi hizmet edebilmeleri için tekrar düzenlenmesi gerektiğini göstermiştir. Anahtar sözcükler: veriye dayalı öğrenme, derlem temelli öğrenme, konuşma dilinin karmaşıklığı, sözdizimsel karmaşıklık, sözcüksel karmaşıklık, biçimbilimsel karmaşıklık