Koinonia (Başkalarıyla-birlikte-olma) kavramı ve politik eylemin doğası (Neliği): Aristoteles, Heidegger ve Arendt

Bu tez politik eylemin önemini ve neliğini insanın varolmaklık belirlenimleri ve özgün varolmaklık olanakları temeli üzerinde ele almayı amaçlamaktadır. Buna bağlı olarak tez üç temel argüman savunmakta ve bu argümanları Aristoteles, Martin Heidegger ve Hannah Arendt'in görüşlerine bağlı olarak ele almayı amaçlamaktadır. Öncelikle, politik eylemin, onun aracılığıyla insanın özgün olanaklarının ortaya çıkarıldığı ve gerçekleştirildiği birkaç insan yapıp etmelerinden biri olduğunu olduğunu savunmaktayım. Bu anlamda politik eylem, insana özgü olanı açık kılması açısından, insan yaşamında büyük bir öneme sahiptir. İkinci olarak, politik eylemin bu açık kılma özelliğinin insanın başkalarıyla-birlikte-olmaklığından (koinonia), yani bir başkasının var olmasından kaynaklandığını savunmaktayım. Bunun nedeni politik eylemin hali hazırda başkaları arasında yaşamayı ve var olmayı imlemesidir. Politik eylem zorunlulukla başkalarının var olmasını gerektirmektedir. Bu anlamda politik eylemin neliği insan koinonia'sının kendisidir. Üçüncü olarak, Aristoteles'in politika araştırmasının tümü aslında insan koinonia'sı ve bu koinonia'yı insana özgü olanı ortaya çıkarmasına olanak verecek bir şekilde kuran ortak eylemler, yani koinonein üzerine bir araştırmadır. Dolayısıyla, Aristoteles'in araştırmasının nesnesi tekil olarak insan değil, başkalarıyla-birlikte-olmaklığı içinde insandır. Buna bağlı olarak, Aristoteles'in araştırmasının temelini, köklerini O'nun insana ilişkin zoon politikon, yani şehire özgü canlı belirlemesinde bulan koinonia kavramı oluşturmaktadır.