Kavramsal ve olgusal görelilik ve realizm: Mikrofiziksel kavram ve olguların mutlakiyetliği hakkında bir teori

Literatürde Hilary Putnam'ın "Carnap ve Polonyalı Mantıkçı" ve Ernest Sosa'nın "Gerçekliğin Patlaması" adı verilen argümanlarından doğan kavramsal görelilik, Donald Davidson'un karşı çıkışlarına rağmen geçerli bir fenomen, ancak Michael Lynch'in iddia ettiği gibi olgusal göreliliği de gerektirmiyor. Ayrıca, Lynch'in pozisyonu kendi savunduğu gibi metafizik ve aletik realizmle de uyuşmuyor. Olgusal görelilik hakkındaki daha önceki pozisyonlar ya tüm olguların göreli olduğunu, ya da hiç birinin göreli olmadığını savundu. Yalnızca Ernest Sosa yalnızca felsefi olarak soyutlanmış olguların mutlak olabileceğini savundu. Ben Sosa'nın bu heptenci olmayan yaklaşımını aldım ve kendi alternatif mutlak olgu anlayışımı oluşturdum. Benim teorime göre, David Armstrong'un fizikselci ve doğalcı metafiziğinde ideal mikrofiziksel ve bağımlı-öncül olarak tanımlanmış olgular, olgusal gerçekliğin mutlak kısmını oluşturmaktadır. Ancak Armstrong'dan farklı olarak ben göreli ve mutlak olgular arasında tek yönlü, karşılıksız bir bağımlı-ardıllık ilişkisi olduğunu düşünüyorum. Aynı asimetrik yapıyı temsil edecek şekilde, mutlak olgular göreli cümlelere yalnızca tek yönlü olarak karşılık gelerek doğruluk ilişkisini oluşturuyor. Ayrıca göreli kavramsal şemalar mutlak kavramsal şema içinde tek yönlü olarak ölçülebilir durumda. Bütün bu meselelerle uğraştıktan sonra, bu tez taze bir olgusal gerçeklik, doğru-yapıcılık ve kavramsal şema anlayışı önerir hale gelmekte. Ancak bunu yaparken en baştaki kavramsal göreliliğin metafizik ve aletik realizmle uyumlu olduğu fikrini de korumakta.