Savunmanın çağdaş kavramlaştırılmaları: İlişkisel bir yaklaşım

Bu çalışma savunma kavramını ilişkisel bir yaklaşımla sistematik olarak incelemeyi hedefledi. Psikanalitik teorideki son gelişmeler, temel kavramların tanımlanmasında ilişkinin rolünü vurguladı. Savunma kavramı, ilişki içinde karşılıklı olarak yapılandırılan kişilerarası bir süreç olarak kavramlaştırıldı. Bu teorik önerilerin ışığında, bu çalışma savunmanın ilişkiyi de içerecek şekilde yeniden tanımlanabilecek yönlerini ve ilişkisel bağlamdaki tetikleyici ve sonuçlarını araştırdı. Gözlem ortamı olarak, duygusal yoğunluğu, izole yapısı ve doğallığı nedeniyle, psikanalist-hasta ilişkisi seçildi. Araştırmanın ilk amacı olan savunma kavramını yeniden tanımlamaya yönelik olarak, hastanın savunmacı olduğu durumların ve kendisini nasıl bir yöntemle savunduğunun güvenilir olarak tespit edilebilmesi beklendi. Ayrıca, bu tanımların, klasik savunma mekanizması anlayışına göre daha geniş bir kavramlaştırma sağlayacağı ileri sürüldü. Araştırmanın ikinci amacı olan etkileşimde savunmacılığın nasıl göz önüne serileceği ile ilgili ise analistin belirli müdahalelerinin ve danışanın savunmacılığının karşılıklı olarak birbirini etkileyeceği beklendi. Bu çalışmanın verisini tamamen yazıya dökülmüş on psikanaliz seansı oluşturdu. Yazılı haldeki seanslar, üç hakem tarafından, pilot çalışmalarla belirlenmiş olan şu boyutlar üzerinden değerlendirildi: hasta için Şimdi-ve-Burada Savunmacılık, Duygu/Hal, Savunmacı Efor (Davranış), Birincil Amaç ve Beklenen İlişkisel Sonuç; analist için müdahalenin Türü, İlişkisel Niteliği ve Dilbilimsel özellikleri. Genel olarak sonuçlar, bu çalışmadaki hasta için, savunmacı işlevi vurgulayan savunma mefhumunun ve Savunmacı Efor (Davranış) kategorizasyonunun, klasik savunma mekanizmalarına göre daha geniş ve güvenilir bir anlayış sağlayacağını gösterdi. Savunmanın Etkileşimi Düzenleyici amacının, farklı Savumacı Eforları (Davranışları) ayırt edici olabileceği görüldü. Bunun yanısıra, bu verideki hasta ve analist etkileşimi üzerinde yapılan inceleme, müdahalenin türü, ilişkisel niteliği ve kelime sayısının danışanın savunmacılığının farklı yönleri ile ilişkili olduğu görüldü. Psikanalitik teorideki İlişkisel / Öznelliklerarası yaklaşımların katkıları desteklendi.