COVİD-19 pandemisi sürecinin sosyal belediyecilik anlayışı ve uygulamalarına etkisi: İzmir Büyükşehir Belediyesi örneği

20. yüzyılın son çeyreğinde küreselleşme olgusunun ortaya çıkması ve neoliberal anlayışın benimsenmeye başlanmasıyla sosyal devlet anlayışı kapsamında yapılan kamu harcamalarının ve vergi artışlarının yaşanan ekonomik ve toplumsal krizin temel nedenini oluşturduğu düşüncesi yaygınlık kazanmış ve sosyal devlet anlayışında özellikle pratikte görece aşınma başlamıştır. Küreselleşmeyle paralel olarak gelişen yerelleşme olgusu ise devletin sosyal politika üretme görevinin yerel paydaşlara paylaştırılmasına öncülük etmiştir. Aynı zamanda dünya konjonktüründe özelleştirme, yerel demokrasi ve yönetişim söylemleri 2000'li yıllara damgasını vurmuştur. Türkiye'de de dünyada yaşanan gelişmeler takip edilmiş ve 1980'li yıllardan itibaren ekonomi dışa açılmış, serbest piyasa düzeni tesis edilmeye çalışılmış ve özelleştirme süreci başlatılmıştır. Böylelikle sosyal devlet anlayışı geri planda kalırken sosyal harcamalar da kısıtlanmıştır. Bu durum sosyal politika üretme görevini yerel yönetimlerin üstlenmesini kaçınılmaz kılarken 2000'li yıllardan itibaren belediyelerin 'sosyal' niteliklerinin ön plana çıkmasını da sağlamıştır. Covid-19 pandemisi, sosyal devlet anlayışının görece etkisini kaybettiği ve sosyal belediyecilik anlayışının sosyal yardım ve sosyal hizmet bağlamında ele alındığı bir dönemde ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada, nitel ve betimleyici araştırma yöntemleri kullanılarak Covid-19 pandemisinin sosyal belediyecilik anlayışı ve uygulamalarına olan etkisi incelenmiştir. Çalışma kapsamında ele alınan İzmir Büyükşehir Belediyesinin Covid-19 pandemisi ile mücadele sürecindeki sosyal belediyecilik anlayışı ve uygulamalarının incelenmesiyle literatürdeki güncel boşluğun doldurulması ve sosyal bilimcilere yeni bir bakış açısı sunmak amaçlanmaktadır. İzmir Büyükşehir Belediyesindeki ilgili Müdürlüklerle yapılan görüşmelerden elde edilen nitel veriler sonucunda Covid-19 pandemisi ile mücadele sürecinde ve sosyal belediyecilik anlayışı kapsamında birçok sosyal proje ve hizmet geliştirilmesi, dezavantajlı kesimin genişlemesi nedeniyle hizmet alanlarının çeşitlenmesi ve dijitalleşme sürecinin başlaması gibi olumlu yanlar tespit edilmiştir. Bunun yanında bütçe, personel ve ulaşım eksiklileri noktasında ise kimi olumsuz yönler tespit edilmiştir. Covid-19 pandemisi ile bir kez daha önemi anlaşılan sosyal belediyecilik anlayışının işlevselliğinin sürdürülebilmesi açısından eksikliklerin giderilerek sosyal politikaların üretilmesi sürecinde sosyal yardım ve sosyal hizmetlerin yanında sosyoekonomik, sosyokültürel ve psikososyal alanların da göz ardı edilmemesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.