Crowe tip 3-4 gelişimsel kalça displazisi zemininde total kalça protezinin sonuçları

Giriş: Gelişimsel kalça displazisi hafif displaziden, proksimal femoral ve asetabular deformitelerin eşlik ettiği kalça ekleminin tamamen çıkık olduğu morfolojik bozuklulara kadar seyreder. Erken yaşta hastalarda ağrı, fonksiyonel kısıtlılık ve bacak uzunluk farkında şikayetleri ile başvururlar. Crowe tip 3-4 gelişimsel kalça displazisi asetabular kemik defektleri, proksimal ve diafizer femurda ki deformiteler, pelvik sagittal eğimde ki bozulmalar ve yumuşak doku kontraktürleri nedeniyle total kalça artroplastisi teknik olarak zordur. Amaç: Crowe tip 3-4 gelişimsel kalça displazisi nedeniyle total kalça artroplastisi uygulanan hastaların operasyon sonrası klinik ve radyolojik olarak sonuçlarının değerlendirilmesi, fonksiyonel sorunlarını azaltmak ve yaşam kalitelerini arttırmak. Yöntem: Ekim 2011- Mart 2024 tarihleri arasında Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde Crowe 3-4 Gelişimsel Kalça Displazisi nedeniyle total kalça protezi uygulanan 47 hastanın dahil edilmesi planlandı. Hastaların 8'una ulaşılamadı.39 hastanın (9 bilateral) 48 kalçasına ait bulgular retrospektif olarak değerlendirildi. Verilerin analizi IBM SPSS Statistics 27 paket programında yapıldı. Nominal değişkenler independent samples t test, paired sample t test nonnominal değişkenler Mann whitney u testi ile yapıldı ayrıca korelasyon analizi ve frekans analizi kullanıldı, p<0,001 istatiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Ortalama takip süresi 6,5 yıl idi. Son değerlendirmede HHS ortalama 84,57 ameliyat öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede artmıştır (p<0,001). Merle D Aubigne kalça skoru ortalama 15,76 ameliyat öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derece artmıştır (p<0,001). Modifiye JOA skoru ortalama 16,46 ameliyat öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derece artmıştır (p<0,001), Modifiye JOA iyileşme yüzdesi ortalama %55,76. VAS ağrı skalası %38,5 i ağrı şikayetinin olmadığını (0), %20 si hafif ağrı (1-3), %4 ü orta şiddette ağrı şikayetinin (4-6) olduğunu bildirdi. Kalça merkezinin ortalama medializasyonu 0,60 mm literatürde belirtilen ideal rotasyon merkezi (COR'un) sınırları içerisindeydi, yukarı çıkma 10,83 mm idi. Asetabular komponent ortalama inklinasyonu 45,5 dereceydi, literatürde genel savunulan görüşe göre 45 derece ve üzeri polietilen aşınmasının arttırdığıydı . Femoral ofseti ortalama 41 mm idi, bu literatürde röntgen (40 ± 0,5) ve tomografi (42,2) ile ölçülen ideal femoral ofset mesafesine çok yakındı. Pelvik sagittal eğimin bilateral Crowe tip 4 hastalarda postoperatif değiştiğini gösteren ölçümlerden H/W oranı (sağ) ortalaması postoperatif son kontrolünde 0,77 ameliyat öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derece artmıştır ( p değeri 0,004), H/W oranı (sol) ortalaması postoperatif son kontrolünde 0,76 çıktı ameliyat öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derece artmıştır ( p değeri 0,012), SSc mesafesi ortalaması postoperatif son kontrolünde 37,44 ölçülerek ameliyat öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derece azalmıştır ( p değeri 0,008), SC mesafesi ortalaması postoperatif son kontrolünde 16,22 ölçülerek ameliyat öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derece azalmıştır ( p değeri <,001), Ssi mesafesi ortalaması postoperatif son kontrolünde 80,33 ölçülerek ameliyat öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı derece azalmıştır. ( p değeri ,010). Sonuç: Crowe tip 3-4 asetabular, femoral, pelvik ve yumuşak doku deformiteleri nedeniyle total kalça artroplastisi cerrahi teknik olarak zor bir prosedürdür ancak sonuçları bakımından yüz güldürücüdür. Cerrahi teknik ve kullanılan implant bakımından literatürde farklı görüşler mevcuttur.