Cu(II) flavonoid kompleksinin akciğer kanseri hücreleri üzerindeki sitotoksik ve apoptotik etkilerinin araştırılması

Akciğer kanseri, dünya geneline bakıldığında en çok ölüme neden olan hastalıkların başında gelmektedir. Kanser tedavisinde tam olarak bir çözümün bulunmaması da yeni tedavi arayışlarına imkân vermektedir. Son yıllarda yapılan çalışmalara bakıldığında, kanser tedavisinde kullanılan metal bileşiklerin umut verici etkilerinden dolayı metal kompleksleri ile ilgili çalışmalar giderek artmaktadır. Bu tez çalışmasında, sentezi ve karakterizasyonları gerçekleştirilen Cu(II) flavonoid kompleksinin ([Cu(queH–1)Cl(phen)].2.5H2O (queH=kuersetin, bpy=2,2ꞌ–bipiridin) antikanser etkinliği in vitro olarak araştırılmıştır. Cu(II) flavonoid kompleksinin sitotoksik aktivitesi insan akciğer kanseri hücre soyu A549 hücreleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Cu(II) flavonoid kompleksinin, hücre canlılığı üzerine etkisi SRB ve MTT canlılık testleri ile analiz edilmiştir. Hücre canlılığı daha hassas ve güvenilir olan ATP canlılık testi ile doğrulanmıştır. Hücre ölüm modlarının (apoptoz/nekroz) belirlenmesi amacıyla Anneksin-V, PI (propidium iyodür) ve Hoechst üçlü floresan boyaması yapılmıştır. Sitotoksik etkilerinden sorumlu hücre ölümünün mekanizmasının (apoptozis/nekrozis/ otofaji) belirlenmesi amacıyla akım sitometri sistemi Anneksin-V ölçümü, kaspaz 3/7 aktivitesi, oksidatif stres ölçümü, hücre siklusu analizi ve M30 antijen yöntemi kullanılmıştır. Sonuç olarak, Cu(II) flavonoid kompleksinin A549 insan akciğer kanser hücrelerinde, doza ve zamana bağlı olarak hücre büyümesini engellediği ve kompleksin kanserli hücrelerde apoptozu indükleyerek, migrasyon yeteneklerinde azalmaya neden olduğu belirlenmiştir. Akciğer kanseri tedavisinde kullanılan cisplatin ile yeni sentez edilen Cu(II) flavonoid bileşiğinin hücre canlılığı üzerine olan etkinliği kıyaslanarak bakılmıştır. Yapılan çalışmaların sonucunda, Cu(II) flavonoid kompleksi akciğer kan- seri tedavisinde umut verici bir ajan olarak kullanılabileceği öngörüsü ile ileri in vivo deneylerin yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.