Çürüksüz servikal lezyonlarla ilişkili gingival çekilmenin bağ dokusu grefti veya titanyum-trombositten zengin fibrin ile tedavisinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Çürüksüz servikal lezyonlarla ilişkili diş eti çekilmeleri klinik rutininde karşımıza sıkça çıkmaktadır. Bağ dokusu grefti (BDG), kök yüzeyi örtülmesi için yüksek öngörülebilirliği nedeniyle altın standart olarak kabul edilir. Son yıllarda açık kök yüzeylerinin örtülmesinde trombosit konsantreleri kullanılmaktadır. Trombosit aktivasyonunda silika yerine titanyum kullanılarak daha sıkı bir fibrin ağ yapısının oluştuğu ve bu sıkı fibrin yapısının da Titanyum-Trombositten Zengin Fibrin (T-TZF) membranın doku içindeki rezorbsiyon süresini arttırarak tek başına bir otojen greft materyali olarak kullanılmasını sağladığı çeşitli çalışmalarla desteklenmiştir. Bu çalışmanın amacı çürüksüz servikal lezyonlarda kök kapatma işlemlerinde kullanılan BDG ile T-TZF'nin klinik, estetik ve cerrahi sonrası avantaj ve/veya dezavantajlarını karşılaştırmaktır. Çalışmamızda splith mouth alt veya üst çene kanin veya premolar dişlerinde restorasyon gerektirmeyen çürüksüz servikal lezyonu ve Cairo ve arkadaşlarının Tip-1 gingival çekilme sınıflamasına uyan diş eti çekilmesi olan kök yüzeyinin örtülmesi amacıyla bir çenedeki dişe serbest diş eti greftinin deepitelizasyounuyla elde edilen bağ dokusu grefti ile kombine Tünellenmiş Koronale Kaydırılan Flep (TKKF), diğer çenedeki dişlere ise T-TZF ile kombine TKKF işlemleri uygulanmış olan, 23-55 yaş aralığındaki 6 erkek ve 7 kadın olmak üzere toplam 13 hastaya ait hasta takip formları incelendi. Bu formlarda yer alan, 6. ve 12. aylara ait; klinik parametler (plak indeksi (Pİ), gingival indeks (Gİ), sondalama cep derinliği (SCD), keratinize diş eti miktarı (KDM), İnsizal Marjin-Gingival Marjin Arası Mesafe (İM-GM arası mesafe), Transgingival Sondalama Miktarı (TSM) ve Dentin Hassasiyeti (DH) skorları ile hasta ve hekimin estetik değerlendirmeleri ve her iki operasyon sonrası 1, 3 ve 7. günlerde kaydedilen vizüel analog skala (VAS) ağrı skorları istatistiksel olarak değerlendirildi. Çalışmamızın sonuçları incelendiğinde; gruplar arasında operasyon öncesi ile operasyon sonrası, incelenen tüm parametreler açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Grup içi yapılan incelemelerde; hem BDG hem de T-TZF grubunda; keratinize diş eti miktarı ile transgingival sondalama miktarında operasyon öncesi değerlere göre, 6.ay (p:0.002) ve 12.aylarda (p:0.002) görülen artışların ve insizal marjin-gingival marjin arası mesafede operasyon öncesine göre, 6.ay (p:0.002) ve 12.aylarda (p:0.002) görülen düşüşlerin, her iki grup için de istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0.05). Dentin hassasiyeti incelendiğinde; BDG grubunda operasyon öncesi olguların %53.8'inde görülürken, 6.ayda ve 12.ayda hiçbir olguda dentin hassasiyeti görülmemiş, T-TZF grubunda operasyon öncesi olguların % 61.5'inde dentin hassasiyeti görülürken, 6.ayda ve 12.ayda 1 olguda (%7.7) dentin hassasiyeti görüldüğü belirlendi. Her iki grupta da 1.gün, 3.gün ve 7.gün ağrı düzeylerinde görülen değişimin istatistiksel olarak anlamalı olduğu tespit edildi (p:0.001; p<0.05). Çalışmamızın klinik ve post operatif parametreleri değerlendirildiğinde, çalışma sonuçlarımız; diş eti çekilmelerinin tedavisinde T-TZF'nin, BDG'ye alternatif olarak kullanılabileceğine dikkat çekmektedir.