Effects of varying levels and differing durations of calorie restriction on cellular and synaptic proteins, as well as the inflammatory state of the female mouse brain

Yaşlanma, fonksiyonel gerilemeye sebep olan kaçınılmaz ve karmaşık bir süreçtir. Beyin yaşlanması ile ilgili olarak, bilişsel gerileme; öğrenme, hafıza, yürütücü işlevler, motor koordinasyon ve dil dahil olmak üzere birçok farklı alanda gerçekleşir. Hücresel ve moleküler düzeyde ise, yaşa bağlı bilişsel gerileme; anormal nöronal ağ, kök hücre tükenmesi, glial hücre aktivasyonu ve iltihaplanma gibi belirli özelliklerle açıklanmaktadır. Kalori kısıtlaması (KK), yaşlanmanın zararlı etkileriyle başa çıkmada yaygın olarak kullanılan bir yaklaşım olmasına rağmen uygulanma yöntemi üzerine uzlaşılmış tek bir yöntem yoktur. Bu çalışmada, MMTV-TGF-alfa dişi farelere değişen düzey ve farklı sürelerde kalori kısıtlaması uygulanmıştır. Çalışmalar, fareler 10 haftalıkken (Başlangıç) başlatılmıştır ve 49/50 haftalık ve de 81/82 haftalık olana kadar sürdürülmüştür. Çalışma, Ad-libitum (AL; kontrol), Kronik Kalori Kısıtlaması (KKK), Aralıklı Kalori Kısıtlaması - Kısıtlama (AKK-K) ve Aralıklı Kalori Kısıtlaması -Yeniden Besleme (AKK-YB) olarak adlandırılan dört farklı diyet grubunu içermektedir. Çalışmanın ilk amacı, hücresel ve sinaptik proteinlerdeki yaşa bağlı değişiklikleri ve dişi farelerin beyinlerinin iltihaplanma durumunu göstermektir. Çalışmanın ikinci amacı ise, kısa- ve uzun süreli olarak uygulanan değişen düzeydeki kalori kısıtlamalarının belirtilen özellikler üzerindeki etkilerini göstermektir. Bulgularımız, hem kronik hem de aralıklı KK'nın, sinaptik integrite proteinlerini , PSD-95 hariç, beyin yaşlanmasının etkilerine karşı uzun-süreli (81/82 hafta) uygulamada kısa-süreli (49/50 hafta) uygulamaya kıyasla değiştirdiğini göstermiştir. Benzer şekilde, hem kronik hem de aralıklı KK, proinflamatuvar belirteçler üzerinde zayıflatıcı bir etki göstermiştir, fakat IL-6 aynı dönemlerde yalnızca KKK'den etkilenmiştir. Ayrıca, nörojenez ve astrogliojenez arasındaki yaşa bağlı imbalans, DCX ve GFAP temel alınarak gösterilmiştir. Hem kronik hem de aralıklı KK, istatistiksel olarak anlamlı olmamasına rağmen astrogliogenez yoluyla etki eden telafi edici bir etki göstermiştir.