Jihad in a context of shifting alliances and enmities: A study on the relations of the early Artukids and Crusaders as reflected in contemporary Muslim and Christian historiography, 1098-1124

Bu tez, ilk Artuklular'ın Haçlılar ile ilişkilerinin bir incelemesi niteliğini taşımakta ve bu ilişkilerin Ortadoğu'daki Haçlı varlığına karşı İslam dünyasının gösterdiği tepki çerçevesine nasıl yerleştirilebileceği konusuna ışık tutmayı hedeflemektedir. Bir yandan, İlgazi gibi emirlerin bir nevi diplomatik satranç oyunu oynadıklarını ve varlıkları ve menfaatlerini korumak için dinine bakmaksızın kim lazımsa onunla ittifak kurduklarını ortaya koymaktadır. Diğer yandan ise Artuklular'ın bu tamamen pratik ve stratejik amaçlar doğrultusunda Haçlılar'la çatıştıkları zaman bunu yine de cihad olarak görmüş olabileceklerini savunmaktadır. On ikinci yüzyılın başlarındaki cihad kavramını tarihselleştirme hedefini gütmekte, cihadın ilk Artuklular ve çağdaşları diğer emirler için ne anlama gelmiş olabileceğini araştırmakta ve de bunu Nureddin Mahmud ve Salahaddin Eyyubi gibi sonraki liderlerin yaklaşımıyla karşılaştırmaktadır. Nihayet, Artuklular'ın Haçlılar ile komşuluklarının, onlarla kendi adlarına girdikleri çatışma ve ittifakların kendilerine ne gibi avantaj ve dezavantajları getirdiği konusuna eğilmektedir. Tüm çalışma boyunca izlenen metot, salt muhtelif kaynaklardan toplanan tekil bulguların karşılaştırılmasından ziyade birbiriyle alakalı kaynak metinlerin yakından okumalarının karşılaştırması ve incelenen metnin çıktığı kaynağın, hatta kaynaklar grubunun bakış ve duruş noktasının bu esnada her daim hesaba katılmasıdır. Olayların gidişatının yaklaşık bir yeniden kurgusu da bu yakından okuma ve karşılaştırma sürecini takiben ortaya çıkmaktadır. Anahtar Kelimeler: Artuklular, Haçlılar, Haçlı Devletleri, cihad, Ortaçağ tarihyazımı, Mardin, Halep